Η τραγωδία που εκτυλίχθηκε στην Κεφαλονιά με θύμα τη 19χρονη Μυρτώ δεν είναι απλώς μια είδηση που πέρασε στα ψιλά γράμματα της επικαιρότητας. Είναι μια πληγή που άνοιξε διάπλατα, αποκαλύπτοντας το πιο σκοτεινό και απάνθρωπο πρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
Μια νέα κοπέλα, στην αυγή της ζωής της, γεμάτη όνειρα για το μέλλον και σπουδές στη νοσηλευτική, κατέληξε να γίνει το επίκεντρο μιας ιστορίας που συνδυάζει την απόλυτη εγκατάλειψη, την τραγική ειρωνεία και την κοινωνική ανθρωποφαγία. Η Μυρτώ δεν «έφυγε» απλώς· αφέθηκε να σβήσει σε ένα παγκάκι, την ώρα που εκείνοι που εμπιστευόταν επέλεξαν να σώσουν το τομάρι τους αντί για τη ζωή της.
Η μοιραία νύχτα και η απόλυτη εγκατάλειψη
Όλα ξεκίνησαν σε μια κεντρική πλατεία στο Αργοστόλι, έναν χώρο που υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να σφύζει από ζωή και ασφάλεια. Εκεί, η 19χρονη βρέθηκε μαζί με τρεις άνδρες –έναν 26χρονο, έναν 23χρονο και έναν 22χρονο– με τους οποίους φέρεται να έκανε χρήση ουσιών.
Αυτή η πράξη της εγκατάλειψης δεν ήταν μια «κακιά στιγμή» ή ένα λάθος της στιγμής. Ήταν μια συνειδητή επιλογή αποποίησης ευθύνης. Την αντιμετώπισαν σαν ένα αντικείμενο που «χάλασε» και έπρεπε να απομακρυνθεί από κοντά τους για να μην έχουν μπλεξίματα με τις Αρχές.
Η Μυρτώ έμεινε μόνη της στο απόλυτο κενό της αδιαφορίας, μέχρι που περαστικοί την εντόπισαν τα ξημερώματα. Δυστυχώς, όταν έφτασε στο νοσοκομείο, το νήμα της ζωής της είχε ήδη αρχίσει να κόβεται οριστικά.
Η τραγική ειρωνεία στους διαδρόμους του νοσοκομείου
Χωρίς να γνωρίζει τίποτα, χωρίς καμία προειδοποίηση, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με το ίδιο της το παιδί που κειτόταν νεκρό στο φορείο. Η κραυγή της μητέρας στους διαδρόμους του νοσοκομείου θα στοιχειώνει για πάντα όσους βρέθηκαν εκεί.
Η γυναίκα που πήγε στη δουλειά της για να φροντίσει άλλους ανθρώπους, βρέθηκε να αντικρίζει την απόλυτη απώλεια, την κόρη της, η οποία μόλις λίγους μήνες πριν, τον Οκτώβριο, είχε ξεκινήσει με χαμόγελο τη δική της πορεία στη νοσηλευτική σχολή.
Η Μυρτώ με τη μητέρα της στον Αγιασμό της σχολής της, τον περασμένο Οκτώβριο
Ενώ η οικογένεια θρηνούσε και η τοπική κοινωνία ήταν παγωμένη, ένα άλλο έγκλημα ξεκίνησε να συντελείται στον ψηφιακό κόσμο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετατράπηκαν σε ένα εμετικό «δικαστήριο», όπου οι χρήστες, κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία του πληκτρολογίου τους, άρχισαν να «ξερνάνε» χολή.
