Το ρολόι έδειχνε τις απογευματινές ώρες της μοιραίας ημέρας που έμελλε να αλλάξει για πάντα τα δεδομένα και να βυθίσει στο πένθος την ελληνική μουσική σκηνή. Οι δραματικές στιγμές, οι αλλεπάλληλοι συναγερμοί των μηχανημάτων, οι αγωνιώδεις προσπάθειες και το σκηνικό απόλυτου πανικού που εκτυλίχθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες του ιατρείου στην οδό Καρνεάδου, λίγο πριν από την τελική κατάρρευση του Γιώργου Μαζωνάκη, αποκαλύπτονται μέσα από τις συγκλονιστικές καταθέσεις των εμπλεκομένων. Οι μαρτυρίες αυτές, που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, σκιαγραφούν λεπτό προς λεπτό το χρονικό της τραγωδίας, φέρνοντας στο φως αντιφάσεις, κρίσιμα κενά χρόνου και τις αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές των κατηγορουμένων γιατρών και του προσωπικού.
Οι ειδοποιήσεις του μηχανήματος και οι ισχυρισμοί της κατηγορούμενης γιατρού
Στο επίκεντρο των δικαστικών ερευνών βρίσκεται η ακριβής χρονική αλληλουχία των γεγονότων και ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούσε το ιατρικό προσωπικό στις προειδοποιήσεις του εξοπλισμού. Η κατηγορούμενη γιατρός, επιδιώκοντας να δώσει τη δική της εξήγηση και επιχειρώντας σύμφωνα με το κατηγορητήριο να τοποθετήσει χρονικά διαφορετικά την κρίσιμη στιγμή της καρδιακής ανακοπής, στέκεται ιδιαίτερα στους συνεχείς ήχους και τις ειδοποιήσεις του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, οι συναγερμοί αυτοί δεν σχετίζονταν με κάποια συστημική κατάρρευση του ασθενούς, αλλά προέρχονταν αποκλειστικά από τις συνεχείς δυσκολίες κατά τις φλεβοκεντήσεις. Όπως καταθέτει χαρακτηριστικά: «Η θεραπεία διακόπηκε γιατί γύρισε το χέρι του απότομα και έσπασε η φλέβα και πήγα αμέσως στο μέρος του. Δεν ξέρω γιατί δεν χτύπησε ο συναγερμός. Το μηχάνημα είναι υπερευαίσθητο. Ίσως κινήθηκα πιο γρήγορα και πρόλαβα τον συναγερμό. Μετά σημειώθηκαν 3 alert για το σπάσιμο της φλέβας».
Η γιατρός περιγράφει μια αλυσίδα τεχνικών εμποδίων. Υποστηρίζει ότι μετά τα πρώτα alerts ακολούθησαν νέες προσπάθειες αποκατάστασης της γραμμής, ενώ σε κάποιο σημείο ο τραγουδιστής ζήτησε και πήγε για περίπου πέντε λεπτά στην τουαλέτα. Κατά την επιστροφή του, όπως ισχυρίζεται, ο καλλιτέχνης φαινόταν σε φυσιολογική κατάσταση, συνδέθηκε ξανά στο μόνιτορ και επιχειρήθηκε νέα φλεβοκέντηση. Αφού απέτυχε μια προσπάθεια σε μικρή φλέβα, η διαδικασία μεταφέρθηκε στο αριστερό χέρι, όπου προηγήθηκε η χρήση αναισθητικής κρέμας. Η ίδια δηλώνει ότι είχε πάρει την απόφαση πως, εάν η επόμενη προσπάθεια απέτυχε, η θεραπεία θα διακόπτονταν οριστικά.
Η ξαφνική κατάρρευση και οι αντίθετες μαρτυρίες των νοσηλευτριών
Ωστόσο, τα όσα ακολούθησαν μισή ώρα μετά την επιστροφή του ασθενούς από την τουαλέτα συνθέτουν μια εντελώς διαφορετική και δραματική εικόνα. Η γιατρός αναφέρει ότι παρατήρησε ξαφνική και ραγδαία επιδείνωση των ζωτικών σημείων του Γιώργου Μαζωνάκη, με κατακόρυφη πτώση του κορεσμού οξυγόνου και της αρτηριακής πίεσης. Υποστηρίζει ότι αντέδρασε αστραπιαία, τοποθετώντας μάσκα οξυγόνου, ζητώντας την προετοιμασία αδρεναλίνης, ειδοποιώντας τον σύζυγό της και ξεκινώντας αμέσως ΚΑΡΠΑ.
Από την άλλη πλευρά, δραματικά διαφορετικές και αποκαλυπτικές λεπτομέρειες προκύπτουν από την κατάθεση 61χρονης νοσηλεύτριας που βρισκόταν στον χώρο. Σύμφωνα με τη δική της μαρτυρία, είχε ήδη περάσει ένα σημαντικό χρονικό διάστημα —περίπου 20 λεπτά— όταν η γιατρός βγήκε τελικά από το δωμάτιο για να ενημερώσει ότι κάτι συνέβαινε με τον τραγουδιστή, γύρω στις 16:00.
Όταν η νοσηλεύτρια μύηθηκε μαζί με άλλη συναδέλφό της στον χώρο της θεραπείας, αντίκρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη χλωμό, ενώ επιχειρούσαν να μετρήσουν την πίεσή του. Η κατάθεσή της «καίει» τα χρονοδιαγράμματα της υπεράσπισης, καθώς επισημαίνει ότι η κυκλοφορία του αίματος είχε ήδη διακοπεί, ο ασθενής βρισκόταν εκτός του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης και υπήρχε μόνο μία φλεβοκέντηση στο δεξί χέρι, αμφισβητώντας ευθέως τον χρόνο αντίδρασης και τη διαχείριση της κρίσης.
Η επέμβαση του συζύγου και τα κρίσιμα λεπτά της ασυστολίας
Στο σκηνικό του πανικού παρεμβαίνει και ο δεύτερος κατηγορούμενος γιατρός, ο σύζυγος της θεράποντος, ο οποίος προσπαθεί να φωτίσει τη δική του οπτική γωνία. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, μέχρι τις 16:15 δεν είχε αντιληφθεί απολύτως τίποτα το ασυνήθιστο ή το ανησυχητικό. Όταν ενημερώθηκε από βοηθό και έσπευσε στον χώρο της θεραπείας, βρήκε τον καλλιτέχνη εντελώς αναίσθητο, ενώ το μόνιτορ παρακολούθησης των ζωτικών λειτουργιών παρουσίαζε ασυστολία — δηλαδή πλήρη απουσία καρδιακής δραστηριότητας.
Περιγράφοντας την κλινική εικόνα του ασθενούς, αναφέρει ότι οι κόρες των οφθαλμών του βρίσκονταν ελαφρώς πάνω από τη μέση θέση και διατηρούσαν μια ελαφρά αντίδραση στο φως, εκτιμώντας τότε ότι δεν είχε επέλθει ακόμη οριστικός εγκεφαλικός θάνατος. Υποστηρίζει ότι, αφού έλεγξε τον σφυγμό, ξεκίνησε αμέσως καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση με θωρακικές μαλάξεις και τεχνητή αναπνοή σε αναλογία τρία προς ένα, όπως, κατά τον ίδιο, όριζε το πρωτόκολλο.
