Ο Άρης Πορτοσάλτε για ακόμα μια φορά «ρίχνει λάδι στην φωτιά». Η πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας για τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών, εξελίχθηκε σε ένα πεδίο έντονης πολιτικής και κοινωνικής σύγκρουσης. Το κλίμα ήταν ηλεκτρισμένο από την πρώτη στιγμή της άφιξης του Υπουργού, καθώς μια μερίδα υγειονομικών και διαδηλωτών τον υποδέχθηκε με έντονες αποδοκιμασίες, συνθήματα και, σύμφωνα με τις επίσημες αναφορές, ρίψεις αντικειμένων. Το γεγονός αυτό δεν έμεινε ασχολίαστο από τα τηλεοπτικά πάνελ, με τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε να προβαίνει σε μια καυστική ανάλυση της κατάστασης, προκαλώντας νέο κύκλο συζητήσεων σχετικά με την ταυτότητα και τα κίνητρα των διαμαρτυρομένων.
Γενικό Κρατικό Νίκαιας
Αναφερόμενος στις καταγγελίες για «φακέλωμα» από την εκπρόσωπο της ΕΛ.ΑΣ., ο Άρης Πορτοσάλτε σχολίασε καυστικά τη στάση όσων διαμαρτύρονταν έξω από το νοσοκομείο.
O Άρης Πορτοσάλτε εστιάζει στον χαρακτήρα της υποδοχής που επιφυλάσσουν ορισμένοι υγειονομικοί στον Υπουργό κατά τις επισκέψεις του στα νοσοκομεία. Χρησιμοποιώντας έναν ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο, ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε σε μια «φουκαριάρα» που υποδέχεται τον κύριο Γεωργιάδη, η οποία αντί να περιοριστεί στα αμιγώς εργασιακά ή νοσοκομειακά ζητήματα, επιλέγει να του μιλήσει για τη Χαμάς και τη φρεγάτα «Κίμων». Με αυτόν τον τρόπο, ο Πορτοσάλτε υπογραμμίζει την πολιτική και ιδεολογική φόρτιση των κινητοποιήσεων, υπονοώντας ότι οι διαμαρτυρίες αυτές συχνά υπερβαίνουν τα όρια των διεκδικήσεων για τη βελτίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και εισέρχονται στη σφαίρα της γενικότερης πολιτικής αντιπαράθεσης και των γεωπολιτικών ζητημάτων.
Η κριτική του δημοσιογράφου επεκτάθηκε και στις καταγγελίες των διαδηλωτών περί «φακελώματος» από την εκπρόσωπο τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντίνα Δημογλίδου. Ο Άρης Πορτοσάλτε αμφισβήτησε ανοιχτά το αυθόρμητο της διαμαρτυρίας, διερωτώμενος ειρωνικά αν οι συμμετέχοντες ήταν υποψήφιοι με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αν το κρατούν κρυφό. Η αναφορά αυτή στοχεύει στην ανάδειξη του κομματικού υποβάθρου ορισμένων συνδικαλιστών, θέτοντας το ερώτημα αν η σφοδρότητα των επιθέσεων κατά του Υπουργού πηγάζει από την ιδεολογική τους τοποθέτηση παρά από την ανάγκη για έναν εποικοδομητικό διάλογο σχετικά με την υγεία.
