Δεν πρόλαβε να αλλάξει η χρονιά και το πολιτικό σκηνικό άρχισε να βγάζει… καπνούς. Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται να «σέρνει τον χορό» μετά την προαναγγελία για δημιουργία νέου κόμματος ενώ στο παρασκήνιο -και όχι μόνο- το συμπέρασμα που επανέρχεται είναι ένα: η πίεση πέφτει πιο βαριά στον ΣΥΡΙΖΑ, που μοιάζει να μπαίνει σε τροχιά «οριακής επιβίωσης» όσο δυναμώνει η συζήτηση για νέα σχήματα.
Στη «μεγάλη εικόνα», η είσοδος της Καρυστιανού στην πολιτική ατζέντα λειτουργεί σαν επιταχυντής. Από τη μία, ο Νίκος Καραχάλιος σήκωσε αποστάσεις με δημόσιες αιχμές και σκληρή κριτική, δείχνοντας ότι οι «σύμμαχοι» και οι συνοδοιπόροι γύρω από το νέο εγχείρημα μόνο δεδομένοι δεν είναι. Από την άλλη, ο Νίκος Φαραντούρης άνοιξε κύκλο εσωτερικής έντασης στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον Παύλο Πολάκη να ανεβάζει τόνους και την Κουμουνδούρου να δείχνει ότι «βράζει» και να προχωρά στη διαγραφή του από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Σύμφωνα με την πληροφορίες, οι μετρήσεις που φτάνουν στα κυβερνητικά επιτελεία δείχνουν δύο κατευθύνσεις:
ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζεται ασφυκτικά και σύμφωνα με το powergame.gr ήδη κινείται στο 3%, κάτι που δεν πιστεύουν ούτε οι δημοσκόποι
ότι το ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρνει να σπάσει τη στασιμότητα
Στο επίπεδο των δημοσιευμένων δεδομένων, πάντως, η πρώτη δημοσκόπηση του 2026 από την Palmos Analysis για τον Ελεύθερο Τύπο, δείχνει τη ΝΔ πρώτη με διαφορά, το ΠΑΣΟΚ δεύτερο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται αισθητά χαμηλότερα.
Ακόμη κι έτσι, το κλίμα που αποτυπώνεται είναι ότι οι μετακινήσεις ψηφοφόρων ιδίως από τη «δεξαμενή» της απογοητευμένης αντιπολίτευσης, μπορούν να κάνουν την κατάσταση πιο εύθραυστη από όσο δείχνουν οι αριθμοί μιας στιγμής.
Το «κόμμα Καρυστιανού» και οι κόκκινες γραμμές
Εδώ μπαίνει μια κρίσιμη λεπτομέρεια που περιπλέκει το τοπίο: το νέο σχήμα περιγράφεται από ανθρώπους που είναι κοντά της, ως κάτι που δεν θέλει να κουβαλήσει «βαρίδια» του υπάρχοντος συστήματος. Η δικηγόρος της, Μαρία Γρατσία, έχει μιλήσει δημόσια για κόκκινες γραμμές και για απουσία συνεργασίας με πρόσωπα/κόμματα που έχουν ήδη κυβερνήσει ή ταυτιστεί με το παλιό πολιτικό προσωπικό.
Με λίγα λόγια, το νέο σχήμα εμφανίζεται να πατάει σε ένα λεπτό σκοινί: να «χωρέσει» πολιτικά χωρίς να χάσει το ηθικό του πρόσημο και να τραβήξει ψηφοφόρους χωρίς να μοιάσει με ανακύκλωση γνωστών μηχανισμών.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ στο επίκεντρο της δίνης
Όλα αυτά επιστρέφουν σαν μπούμερανγκ στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εκεί η συζήτηση δεν είναι απλώς «πόσο θα πάρει το νέο κόμμα», αλλά πόσο αντέχει ένα ήδη ταλαιπωρημένο κόμμα, όταν στελέχη του φλερτάρουν δημόσια με μια νέα πολιτική πλατφόρμα και όταν η βάση βλέπει ξανά το έργο της εσωστρέφειας.
