8% το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά – Τρόμος στο Μαξίμου – Υπογράφει το πολιτικό τέλος του Μητσοτάκη
Οι μυστικές δημοσκοπήσεις που προκαλούν πανικό στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η κατάρρευση κάτω από το ψυχολογικό όριο του 25% και το σχέδιο αποκαθήλωσης του πρωθυπουργού – Το παρασκήνιο των κρυφών μετρήσεων και ο κυβερνητικός τρόμος.
Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει κινούμενη άμμο, καθώς οι υπόγειες σφυγμομετρήσεις που φτάνουν στα κομματικά επιτελεία δείχνουν ότι η γέννηση του νέου φορέα του Αντώνη Σαμαρά προκαλεί δομικές ανατροπές στην παραδοσιακή βάση της παράταξης. Ενώ οι ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου επιχειρούν απεγνωσμένα να υποβαθμίσουν το εγχείρημα, διαδίδοντας σενάρια για ένα ισχνό ποσοστό της τάξεως του 3% και ελεγχόμενες απώλειες, η πραγματικότητα της κοινωνίας τούς διαψεύδει παταγωδώς. Τα στοιχεία που κρατά στα χέρια του ο Μεσσήνιος αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική, εκρηκτική εικόνα, με τον υπό ίδρυση σχηματισμό να κινείται ήδη στα επίπεδα του 7% έως 8% με σαφείς τάσεις περαιτέρω ενίσχυσης. Αυτή η ραγδαία άνοδος ξεγυμνώνει την επικοινωνιακή γύμνια της κυβέρνησης, η οποία βλέπει τη δεξιά της πτέρυγα να αποξενώνεται πλήρως και να στρέφεται μαζικά προς τον καθαρό λόγο του πρώην πρωθυπουργού.
Η απώλεια του μπόνους και η τελική αποκαθήλωση
Το ενδεχόμενο να καταγραφεί στην κάλπη η δυναμική του 8% για το κόμμα Σαμαρά αποτελεί το οριστικό πιστοποιητικό θανάτου για την πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία θα υποστεί μια πρωτοφανή καθίζηση, καθιστώντας αδύνατη την προσέγγιση του κρίσιμου ορίου του 25%, το οποίο εξασφαλίζει το πριμ των εδρών του εκλογικού νόμου. Χωρίς αυτό το πολύτιμο κοινοβουλευτικό πλεονέκτημα, η σημερινή ηγεσία στερείται κάθε δυνατότητας επιβίωσης και σχηματισμού διοίκησης. Η απώλεια του μπόνους και της ενισχυμένης αναλογικής και η εκλογική συντριβή θα ανοίξουν ακαριαία την πόρτα για την αμφισβήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο τον αντικειμενικό σκοπό του Αντώνη Σαμαρά: την άμεση αντικατάσταση του αρχηγού και την εκκαθάριση της παράταξης. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για το Μαξίμου, και η επερχόμενη κάλπη προμηνύεται ως ο απόλυτος διασυρμός ενός συστήματος εξουσίας που θεωρούσε τον εαυτό του ανίκητο.
