«Είμαστε ψυχικά νεκροί, τα ισόβια να είναι ισόβια. Ηθικοί αυτουργοί οι γονείς τους», είπε ο πατέρας της αδικοχαμένης Ελένης

by Τόνια Τζαφέρη
«Είμαστε ψυχικά νεκροί, τα ισόβια να είναι ισόβια. Ηθικοί αυτουργοί οι γονείς τους», είπε ο πατέρας της αδικοχαμένης Ελένης

Γονείς Τοπαλούδη: Οι συγκλονιστικές καταθέσεις τους

Η δίκη για την αδικοχαμένη Ελένη Τοπαλούδη, η οποία έχασε την ζωή της το 2018 συνεχίζεται με τους γονείς της να καταθέτουν μπροστά στους δικαστές και να ραγίζουν καρδιές.

Συγκλόνισαν σήμερα με τις καταθέσεις τους στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας οι γονείς της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη, η οποία βιάσθηκε και δολοφονήθηκε το 2018 στη Ρόδο.

«Είμαστε ψυχικά νεκροί, τα ισόβια να είναι ισόβια. Ηθικοί αυτουργοί οι γονείς τους», είπε ο πατέρας της αδικοχαμένης Ελένης

«Εγώ και η μητέρα της Ελένης είμαστε ψυχικά νεκροί. Ξέρετε ποιες ήταν οι τελευταίες λέξεις του παιδιού μου; «Θα σας βρει ο πατέρας μου!» Ποιος πατέρας θα μπορούσε να αντέξει να ηχούν αυτές οι λέξεις καθημερινά στα αυτιά του; Όμως αντέχουμε διότι νιώθουνε ένα χρέος απέναντι στην κοινωνία, καμία άλλη γυναίκα να μην κακοποιηθεί», είπε στην κατάθεσή του ο κ. Γιάννης Τοπαλούδης πατέρας του θύματος, έχοντας απέναντί του και τους δυο κατηγορούμενος της υπόθεσης, τον 23χρονο σήμερα νεαρό αλβανικής καταγωγής και τον 24χρονο συγκατηγορούμενό του με καταγωγή από τη Ρόδο.

Σε πρώτο βαθμό και οι δυο κατηγορούμενοι είχαν καταδικασθεί σε ισόβια για την άγρια δολοφονία της κοπέλας και επιπλέον σε 15ετή κάθειρξη για το βιασμό της. «Από όταν το μάθαμε, δε θυμάμαι τίποτα, μόνο ένα σκοτάδι, κενό» είπε στο δικαστήριο η μητέρα της αδικοχαμένης κοπέλας, Κούλα Αρμουτίδου, η οποία ανέβηκε στο βήμα για να καταθέσει μετά το σύζυγό της.

«Ηθικοί αυτουργοί οι γονείς τους», είπε ο πατέρας της Τοπαλούδη

«Είμαι πατέρας της Ελένης Τοπαλούδη. Να ζητήσω συγγνώμη διότι δεν μπορούμε κάποιες φορές να κρατήσουμε την ένταση μας» είπε ο πατέρας του θύματος ξεκινώντας την κατάθεσή του στο ακροατήριο, μια κατάθεση η οποία άρχισε έπειτα από αρκετές διακοπές της διαδικασίας. «Θα ζητήσω να υπάρχει μία δικαιολογία για την μάνα της Ελένης.

Εγώ θα σταθώ στο γεγονός ότι είμαι αναφαίρετο δικαίωμα να υπάρχει νομική εκπροσώπηση των κατηγορουμένων, ωστόσο, θα πρέπει η ελληνική Πολιτεία να βλέπει και τις οικογένειες των θυμάτων και να προχωρούν οι διαδικασίες πιο γρήγορα» επισήμανε ο κ. Τοπαλούδης και στη συνέχεια αναφέρθηκε στο χαρακτήρα της κόρης του, την οποία έχασε τόσο γρήγορα και με αυτόν τον φρικτό τρόπο.

«Η Ελένη ήταν πρόσχαρη, ευδιάθετη, συνεπής στα μαθήματα, συμμετείχε σε όλες τις δραστηριότητες. Ήταν υπεύθυνη και ήθελε να βοηθάει τους συνανθρώπους της πάντα, αυτό της είχαμε εμφυσήσει. Ήταν πάντα άνθρωπος.

Αυτά ήταν τα όπλα που δώσαμε στο παιδί μας», συνέχισε ο πατέρας του θύματος για να αναφερθεί κατόπιν στις τελευταίες τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαν με το παιδί του στις 26 και 27 Νοεμβρίου του 2018, καθώς και στις ημέρες που ακολούθησαν όταν πια η σορός της κόρης του είχε βρεθεί μέσα στη θάλασσα, στον όρμο «Φώκια» της Ρόδου, και ο ίδιος έπρεπε να μαζέψει τα προσωπικά της αντικείμενα από το σπίτι.

«Είμαστε ψυχικά νεκροί, τα ισόβια να είναι ισόβια. Ηθικοί αυτουργοί οι γονείς τους», είπε ο πατέρας της αδικοχαμένης Ελένης

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της κατάθεσή του ο κ. Τοπαλούδης ανέφερε: «Την Τετάρτη δυστυχώς δεν απαντούσε στα τηλέφωνα. Την επόμενη ημέρα άρχισε να μας κυριεύει το άγχος. Άρχισαν να μας κυριεύουν οι άσχημες σκέψεις.

Την Παρασκευή πήραμε κι άλλα τηλέφωνα, τον σπιτονοικοκύρη, φίλους και τελικά πήγαμε στο ΑΤ στο Διδυμότειχο και κάναμε δήλωση εξαφάνισης. Την ίδια ημέρα αργότερα με πήρε τηλέφωνο ένας αστυνομικός, συγγενής μας και πήγα στο αστυνομικό τμήμα. Αμέσως κατάλαβα.

Είδα το βλέμμα συμπόνιας στους αστυνομικούς και τα δακρυσμένα μάτια. Εκεί έπεσε όλος ο κόσμος μου, ήρθε ένα απόλυτο κενό στη ψυχή μας. Όταν γύρισα σπίτι δεν μπορούσα να πω κάτι, απλά έκανα ένα απλό νεύμα. Να μην συμβεί σε κανέναν να δει μία μάνα να κλαίει και να μαλλιοτραβιέται όταν ακούει τον θάνατο του παιδιού της.

Περισσότερες δηλώσεις από τους γονείς της Ελένης Τοπαλούδη

Προσπαθήσαμε να μαζέψουμε κομμάτια μας, να βρούμε αεροπορικά εισιτήρια και να πάμε στη Ρόδο. Εγώ δεν άντεξα να μπω στο νεκροτομείο. Μπήκε μόνο ο αδελφός μου. Την επόμενη ημέρα μας έδωσαν κλειδιά από διαμέρισμα της Ελένης. Είναι το δεύτερο πιο συγκλονιστικό που βιώνει ένας γονιός που έχει χάσει το παιδί του. Τρέχανε τα δάκρυα όταν μπήκαμε στο σπίτι.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι το πλυντήριο ήταν ακόμα αναμμένο. Είχε αποτσίγαρα και στο τραπέζι κάποιες τσιχλίτσες. Πήρα όλα τα πράγματα της, ήταν οι αναμνήσεις μας. Πήρα ακόμα και τα φρούτα που είχε αγοράσει διότι τα είχε πάρει για το εαυτό της και τα έριξα μέσα στο τάφο. Δεν ήθελα να αφήσω τίποτα που ήταν της Ελένης».