Στο προσκήνιο έρχεται ξανά η εμπρηστική επίθεση στην Marfin που σημειώθηκε πριν από 16 χρόνια μετά τις συλλήψεις δύο 42χρονων ως ηθικών αυτουργών του φονικού εμπρησμού. Σημειώνεται ότι οι Αρχές έχουν ταυτοποιήσει τα στοιχεία μίας ακόμη 46χρονης γυναίκας η οποία μένει πλέον στη Μεγάλη Βρετανία.
Τα τρία αυτά πρόσωπα φέρεται να πήραν μέρος στον εμπρησμό της τράπεζας τον Μάιο του 2010, που είχε ως αποτέλεσμα να βρουν μαρτυρικό θάνατο μία έγκυος και δύο συνάδελφοί της που εγκλωβίστηκαν στο εσωτερικό του κτηρίου.
Η αστυνομία έφτασε στις δύο συλλήψεις με τη βοήθεια της τεχνολογίας καθώς το Τμήμα Ανθρωποκτονιών, η Ατνιτρομοκρατικής αλλά και τα εγκληματολογικά εργαστήρια κατάφεραν να εξετάσουν καρέ – καρέ τις φωτογραφίες που είχαν στα χέρια τους και να βγάλουν τις κουκούλες από τους δολοφόνους της Marfin. Είχε προηγηθεί ανώνυμο e-mail στην ασφάλεια το οποίο «ξεκλείδωσε» τις έρευνες οι οποίες διεξήχθησαν κάτω από άκρα μυστικότητα και χωρίς διαρροές.
Η Μαρία Καραγιάννη, πρόσωπο – σύμβολο της τραγωδίας, είναι η γυναίκα που καταγράφηκε στο μπαλκόνι της τράπεζας να εκλιπαρεί για βοήθεια, εκείνο το μαύρο μεσημέρι για την Ελλάδα. Πλέον περιμένει να μάθει την αλήθεια και ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη για το περιστατικό.
Η κυρία Καραγιάννη ανέσυρε από τη μνήμη της τις εφιαλτικές στιγμές που βίωσε το μεσημέρι της 5ης Μαΐου 2010 και μίλησε στο Mega τόσο για εκείνη την ημέρα όσο και για τις σημερινές συλλήψεις.
«Η πρώτη μου αντίδραση είναι μεγάλη ταραχή. Αλλά και επιφύλαξη, για το αν θα είναι αυτοί τελικά οι πραγματικοί δράστες. Γιατί τα γεγονότα του παρελθόντος μας έχουν κάνει να σκεφτόμαστε έτσι επιφυλακτικά. Εγώ αυτό που θέλω είναι να δω απτές αποδείξεις από τα σώματα δίωξης, τα αρμόδια, ότι είναι οι πραγματικοί δράστες», ανέφερε αρχικά.
Όσον αφορά για τα άτομα που συνελήφθησαν σημείωσε: «Θέλω να δικαστούνε και να πεθάνουν στη φυλακή. Δεν γίνεται αυτό που λέω, βέβαια, αλλά είναι αυτή η επιθυμία μου. Γιατί το άδικο, και ο πόνος, και η απόγνωση και ο θυμός, αυτά με κάνουν να σκεφτώ».
Η κυριά Καραγιάννη, ανασύροντας τις εφιαλτικές στιγμές εκείνης της ημέρας από τη μνήμη της επισήμανε πως τόσο η ίδια όσο οι συνάδελφοί της ενημέρωσαν με φωνές ότι υπήρχαν άτομα μέσα στο κτήριο και πως οι δράστες είχαν πλήρη επίγνωση επί αυτού.
«Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τη διάθεση αυτή του ανθρώπου, να θέλει να σκοτώσει, να αφανίσει άνθρωπο. Γιατί το ξέρανε. Όταν έσπασαν την τζαμαρία, τους φωνάζαμε “Μην το ρίξεις, είμαστε άνθρωποι μέσα”. Ναι, θα ήθελα και να δω ποια είναι αυτά τα πλάσματα που προκάλεσαν αυτό το κακό», εξήγησε και συνέχισε:
«Οι συνάδελφοί μου φώναζαν ‘μην το ρίξεις, είμαστε άνθρωποι μέσα’. Τους άκουγαν να ουρλιάζουν αλλά παρόλα αυτά τα πράγματα πήραν την εξέλιξη που όλοι γνωρίζουμε. Ήμασταν 23 μέσα στην τράπεζα, εγώ ήμουν στο υπόγειο. Όταν άκουσα τζάμια να σπάνε κάλεσα αμέσως την αστυνομία. Μετά προσπάθησαν να καλέσω το 166 αλλά είχε τεθεί εκτός λειτουργίας η τηλεφωνική συσκευή του υπογείου. Επειδή είχαμε ζήσει και άλλες επιθέσεις, έψαχνα σαν τρελή να πάω ψηλά για να σωθώ. Δεν έβλεπα τίποτα από τον καπνό. Για μία εβδομάδα ξέρναγε το σώμα αποκαΐδια».
Καταλήγοντας η κυρία Καραγιάννη ζήτησε να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον φονικό εμπρησμό:
«Είναι δολοφόνοι, είναι εγκληματίες. Δε… δεν μπορώ να τους χαρακτηρίσω κάτι άλλο, ούτε κάτι λιγότερο. Και θέλω να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Δηλαδή να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ό,τι λέει ο νόμος. Να δικαστούν και να φυλακιστούν. Για να μην απολαμβάνουν τη ζωή τους. Γιατί στέρησαν τη ζωή σε τρεις ανθρώπους με τον πιο απαίσιο, τον πιο απάνθρωπο τρόπο», τόνισε.
