Σήματα από τις ΗΠΑ για έναν πιο «ενεργό ρόλο» στις ελληνοτουρκικές ισορροπίες διαβάζει η Αθήνα, με την κυβέρνηση να παρακολουθεί με ανησυχία το πώς μπορεί να μεταφραστεί στην πράξη αυτό που, δημοσίως, περιγράφεται ως «ανοιχτός διάλογος» στην περιοχή.
Αφορμή στάθηκαν οι αναφορές της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, στη στενή προσωπική σχέση που διατηρεί με τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ. Κατά την ίδια, αυτή η «γραμμή επικοινωνίας» μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για πιο άμεσες συνεννοήσεις και για διευκόλυνση του διαλόγου.
Το πρόβλημα για την ελληνική πλευρά δεν είναι η λέξη «διάλογος» αυτή καθαυτή. Είναι το περιεχόμενό της. Ο «ανοιχτός διάλογος», τον οποίο είχε προαναγγείλει προ μηνός ο Τομ Μπάρακ, αντιμετωπίζεται στην Αθήνα ως έννοια-ομπρέλα: κανείς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων ποιες θα είναι οι απαιτήσεις, οι προτεραιότητες και τα ανταλλάγματα που μπορεί να ζητηθούν από την αμερικανική πλευρά, ούτε ποιο πλαίσιο θα επιδιωχθεί να στηθεί ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία.
Η ανησυχία μεγαλώνει μπροστά στο ενδεχόμενο ο Ντόναλντ Τραμπ να θελήσει να «κλείσει μέτωπα» στην Ανατολική Μεσόγειο, αναζητώντας γρήγορες διευθετήσεις για να σταθεροποιήσει την περιοχή και να μεταφέρει το βάρος αλλού. Κι αυτό, όπως λένε διπλωματικές πηγές, είναι ακριβώς το σημείο που κάνει την Αθήνα να μετρά δύο φορές κάθε σήμα από την Ουάσιγκτον: όταν ένα κεντρικό παιχνίδι αλλάζει ρυθμό, οι μικρότεροι παίκτες συνήθως πιέζονται να τρέξουν.
