Κοστίζει 42.000 εuρώ: To χαρτονόμισμα από την εποχή της δραχμής που «τα ακουμπάνε χοντρά» για να το κάνουν δικό τους

by Maria Giannoutsou
Κοστίζει 42.000 εuρώ: To χαρτονόμισμα από την εποχή της δραχμής που «τα ακουμπάνε χοντρά» για να το κάνουν δικό τους

Ίσως να έχεις στην κατοχή σου αυτό το χαρτονόμισμα αλλά να μην το ξέρεις. Πάντως, ψάξου, γιατί, αν το έχεις, είσαι «πλούσιος»
Υπάρχουν κάποιοι ανάμεσά σας που έχουν λησμονήσει χαρτονομίσματα δραχμής σε oρισμένο σημείο του σπιτιού τους;

Όπως μπορούμε να δούμε σε διάφορα marketplaces, αρκετοί έχουν στην κατοχή τους δραχμές και μάλιστα τις διαθέτουν προς πώληση σε υψηλές τιμές.

Με ένα ψάξιμο στο site της Χρυσής Ευκαιρίας (δείτε αναλυτικά εδώ), βλέπουμε ότι παλιά νομίσματα πωλούνται αυτή τη στιγμή έως… 42.000 ευρώ. Πολλοί είναι αυτοί που πωλούν μεμονωμένα κομμάτια, ενώ υπάρχουν και αυτοί που διαθέτουν κάποιες συλλογές στην κατοχή τους.

Φυσικά μπορείς να κάνεις την αναζήτηση σου και σε άλλα marketplaces, ελληνικά ή ξένα.

Να σημειώσουμε βέβαια το εξής: Το ότι κάποιος πουλάει σε τέτοιες τιμές, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα βρει και κάποιον αγοραστή. Ενώ σε αρκετές περιπτώσεις ίσως γίνονται… και παζάρια.

Κοστίζει 42.000 εuρώ: To χαρτονόμισμα από την εποχή της δραχμής που «τα ακουμπάνε χοντρά» για να το κάνουν δικό τους

Η ιστορία της δραχμής
Η πρώτη φορά που νόμισμα με την ονομασία «δραχμή» προτάθηκε για το νέο Ελλαδικό κράτος, ήταν στις 12 Ιουνίου 1822 από το Εκτελεστικόν.[4] Αυτό όμως έγινε πράξη λίγο μετά την ανάρρηση στο θρόνο του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδος και την άφιξη του στο Ναύπλιο στις 25 Ιανουαρίου 1833. Με Βασιλικό διάταγμα της 8ης Φεβρουαρίου του 1833 «περί ρυθμίσεως του νομισματικού συστήματος», η δραχμή αντικαθιστά τον φοίνικα, νόμισμα που επιχείρησε να καθιερώσει ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1828.

Η νέα νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους υποδιαιρείται σε 100 λεπτά. Από τότε και αδιάλειπτα μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2002, η δραχμή ήταν νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Η καθιέρωση της δραχμής το 1833 αποτέλεσε μια αναβίωση του ξεχασμένου μέχρι τότε νομίσματος και ήταν ακόμα μια προσπάθεια της ελληνικής πολιτείας να συνδέσει το νεοσύστατο ελληνικό κράτος με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Το νέο αυτό νόμισμα είχε βάρος 4,477 γραμμάρια από τα οποία τα 4,029 γραμμάρια ήταν καθαρό ασήμι και τα 0,448 χαλκός. Η ισοτιμία της δραχμής ορίστηκε στα 0,895 του γαλλικού χρυσού φράγκου. Οι πρώτες δραχμές και οι υποδιαιρέσεις τους κόπηκαν στη Βαυαρία από μήτρες που κατασκεύασε στο Μόναχο ο Κόνραντ Λάνγκε, μετέπειτα διευθυντής του Ελληνικού Βασιλικού Νομισματοκοπείου. Παρόλο που το βασιλικό διάταγμα έχει ημερομηνία 8 Φεβρουάριου 1833, στην πρώτη δραχμή αναγράφεται το έτος 1832, το έτος δηλαδή ανάρρησης στο θρόνο του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδος.

Το νέο ελληνικό νομισματικό σύστημα ήταν στη σύλληψη διμεταλλικό (χρυσά και αργυρά νομίσματα), αλλά στην πράξη δεν κυκλοφόρησαν παρά ελάχιστα χρυσά νομίσματα. Τον Αύγουστο του 1833 απαγορεύτηκε ρητά η αποδοχή τουρκικών νομισμάτων από τα δημόσια ταμεία σε μια προσπάθεια να επιβληθεί το νέο νόμισμα. Στις 30 Μαρτίου 1841, μετά από πολυετείς προσπάθειες, ιδρύθηκε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, στην οποία παραχωρήθηκε το προνόμιο της έκδοσης χαρτονομισμάτων, το οποίο και διατήρησε έως το 1927, οπότε και ιδρύθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος. Πρώτος διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας ήταν ο Γεώργιος Σταύρου, του οποίου το πορτραίτο εμφανίζεται στην κύρια όψη όλων των χαρτονομισμάτων που εξέδωσε η τράπεζα. Επίσης στην ίδια όψη και έως το 1923 εικονίζεται και ο βασιλικός θυρεός.

Τον Απρίλιο του 1867 η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία [5] με τη Λατινική Νομισματική Ένωση, ώστε η δραχμή να ακολουθήσει τους κανόνες ισοτιμιών της ένωσης. Όμως λόγω των πολέμων και της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε, η δραχμή δεν κατάφερε να προσχωρήσει στην ένωση πριν από το 1910. Αποτέλεσμα της ένταξης αυτής ήταν το γεγονός ότι η δραχμή εξισώθηκε με τα άλλα νομίσματα της Ένωσης, όπως το γαλλικό φράγκο. Σε πολλές εκδόσεις των χαρτονομισμάτων της Εθνικής Τράπεζας η ονομαστική αξία στην πίσω πλευρά του γραμματίου αναγραφόταν στα γαλλικά francs. Πιθανόν για τον λόγο αυτό, τουλάχιστον μέχρι τις δεκαετίες του 70-80, η δραχμή αποκαλούνταν από τον λαό και φράγκο (πχ τα κέρματα των 2 δραχμών αποκαλούνταν δίφραγκα).

Κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η δραχμή γνωρίζει την μεγαλύτερη απαξίωση στην ιστορία της, κάτω από την πίεση της οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδος και του υπερπληθωρισμού που δημιουργήθηκε λόγω των συνθηκών της εποχής. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία ακόμα και δισεκατομμυρίων δραχμών, των οποίων η ανταλλακτική αξία ήταν μηδαμινή. Το 1944 εκδόθηκε το μεγαλύτερο σε ονομαστική αξία χαρτονόμισμα που κυκλοφόρησε ποτέ στην Ελλάδα. Είχε ονομαστική αξία 100 δισεκατ