Ληστές επιτέθηκαν σε μια κοπέλα με στολή μέσα στο δάσος, νομίζοντας πως ήταν ανυπεράσπιστη και δεν μπορούσε να αντισταθεί, όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή κάποιος βγήκε από τα βάθη του δάσους και, μέσα σε ένα λεπτό, οι άντρες ήταν γονατισμένοι και εκλιπαρούσαν για έλεος 😱😨
— Καταλαβαίνεις ότι εδώ κανείς δεν θα ακούσει τις φωνές σου, — είπε ένας από τους ληστές όταν περικύκλωσαν την κοπέλα με τη στολή σε έναν στενό δασικό δρόμο.
Ήταν ήδη τρεις μήνες σε αποστολή και από την ανία άρχισαν να ψάχνουν κάποιον για να πειράξουν. Και τότε — μια νεαρή κοπέλα, μόνη, με στολή, χωρίς υποστήριξη. Τους φάνηκε ανυπεράσπιστη.
— Μάλλον είσαι η καινούργια μας νοσοκόμα, — ειρωνεύτηκε ο δεύτερος. — Θα με θεραπεύσεις; Πονάει εδώ, — έδειξε το στήθος του και γέλασε δυνατά.
Αντάλλασσαν βλέμματα, έκαναν χυδαία αστεία και προσπαθούσαν να την προσβάλουν με λόγια. Ένας από τους πιο θρασείς άπλωσε ξαφνικά το χέρι του και πέρασε την παλάμη του μέσα από τα μαλλιά της.
— Τι μαλακά… έχω καιρό να αγγίξω τέτοια.
Η κοπέλα στεκόταν ήρεμη. Μέσα της όλα σφίγγονταν από φόβο, αλλά δεν επέτρεψε στον εαυτό της να το δείξει. Ήξερε πως αν έδειχνε αδυναμία, θα τους ενθάρρυνε ακόμη περισσότερο.
— Αφήστε με ήσυχη, αλλιώς θα το μετανιώσετε, — είπε με σταθερή φωνή.
— Κοιτάξτε, μιλάει κιόλας, — χλεύασε ο άντρας με τον ξυρισμένο σβέρκο. — Νομίζαμε ότι ήσουν μουγκή.
Γέλασαν ξανά. Ένας έκανε άλλο ένα βήμα μπροστά, έτοιμος να συνεχίσει τις προσβολές του.
Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή κάποιος βγήκε από το δάσος, και αμέσως μετά οι στρατιώτες ήταν γονατισμένοι και εκλιπαρούσαν για έλεος 😨😱 Την κατάληξη αυτής της ιστορίας μπορείτε να τη βρείτε στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Και τότε, από τα βάθη του δάσους ακούστηκε ένα βαθύ γρύλισμα.
Ανάμεσα στα δέντρα εμφανίστηκαν τρία μεγάλα υπηρεσιακά σκυλιά. Κινούνταν γρήγορα και αθόρυβα. Στο επόμενο δευτερόλεπτο όλα άλλαξαν.
Τα σκυλιά όρμησαν μπροστά. Οι άντρες δεν πρόλαβαν καν να καταλάβουν τι συνέβαινε. Ο ένας μετά τον άλλον βρέθηκαν στο έδαφος, καλύπτοντας τον εαυτό τους με τα χέρια και φωνάζοντας από φόβο. Τα ζώα εκτελούσαν τις εντολές με ακρίβεια και τους κρατούσαν ακινητοποιημένους, χωρίς να τους αφήνουν να σηκωθούν.
Τώρα κανείς δεν γελούσε.
— Πάρ’ τα από πάνω μου, δαγκώνουν! — φώναξε ένας, προσπαθώντας να συρθεί μακριά.
Η κοπέλα παρακολουθούσε σιωπηλά. Στο βλέμμα της δεν υπήρχε πια φόβος.
— Σε παρακαλώ, σταμάτησέ τα. Λυπόμαστε πολύ. Δεν ξέραμε, — είπαν οι υπόλοιποι βιαστικά.
Μόνο τότε η κοπέλα έδωσε μια σύντομη εντολή και τα σκυλιά υποχώρησαν, συνεχίζοντας όμως να κρατούν τους άντρες υπό το άγρυπνο βλέμμα τους.
Ένας από αυτούς, λαχανιασμένος, ρώτησε τελικά:
— Ποια είσαι;
Η κοπέλα ίσιωσε τον γιακά της στολής της και απάντησε ήρεμα:
— Ταγματάρχης των ειδικών δυνάμεων. Και αυτά είναι τα υπηρεσιακά μου σκυλιά. Κι εγώ βρίσκομαι σε αποστολή. Μόνο που φοβάμαι πως για εσάς η υπηρεσία έχει ήδη τελειώσει.
Το δάσος βυθίστηκε ξανά στη σιωπή. Μόνο που τώρα κανείς τους δεν τολμούσε ούτε να χαμογελάσει.
Source: https://stay-glamour.com/banditi-na