Η αποκλειστική είδηση του ρεπορτάζ, που έφτασε στα αυτιά μας σαν πληροφορία τις τελευταίες ώρες, δείχνει ένα μεγαλείο ψυχής καθώς και την βαθιά σχέση πίστης που έδενε μέχρι πρότινος δυο καλλιτέχνες μακριά από τα φώτα της πίστας, τον Νίκο Οικονομόπουλο με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Μια σχέση που, εκτός των όσων είπε την Δευτέρα το πρωί ο Νίκος Οικονομόπουλος στην κηδεία του συναδέλφου του, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, όμως κανένας από τους δυο δεν την έχει αποκαλύψει.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή… Η σχέση του Νίκου Οικονομόπουλου με τον πνευματικό εξομολόγο του, πατέρα Νήφωνα Βατοπεδινό, Ηγούμενο στη Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου Γλυφάδας, είναι γνωστή σε όλους. Ο καλλιτέχνης επισκέπτεται πολύ συχνά τον χώρο για να εκκλησιαστεί, να απομονωθεί, να εξομολογηθεί και να μιλήσει με τον πνευματικό του. Εκεί επιλέγει να περνά και σημαντικές οικογενειακές στιγμές, ενώ πρόσφατα τον είχαμε δει να βρίσκεται το Πάσχα στη Μονή μαζί με το βαφτιστήρι του Φώτη Σταθοκωστόπουλο.
Από την άλλη, ο Γιώργος Μαζωνάκης, ντυμένος μοναχός οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία, κατόπιν επιθυμίας της μητέρας του, γνωρίζοντας την αγάπη του και την πίστη του στα Θεία. Στις δύσκολες στιγμές άλλωστε που περνούσε ο καλλιτέχνης κατά διαστήματα, και όποτε ένιωθε την ανάγκη, αποζητούσε πάντα την εκκλησία για να προσευχηθεί, έπαιρνε συγχώρεση, και πήγαινε ταπεινά να εξομολογηθεί, όποτε του επέτρεπαν οι υποχρεώσεις του, πολύ συχνά στις Μονές του Αγίου Όρους.
Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του youweekly.gr αποκαλύψαμε μάλιστα ότι, ενάμιση μήνα πριν πεθάνει, ο Μαζωνάκης είχε επισκεφτεί συγκεκριμένα στην Μονή Καψάλας, τον πατέρα Ευθύμιο, πέρασε αρκετές ώρες μαζί του για να κοινωνήσει και να εξομολογηθεί… Επειδή όμως δεν ήταν εφικτό να επισκέπτεται τόσο συχνά, όσο θα ήθελε, το Άγιο Όρος και γνωρίζοντας την βαθιά πίστη του Νίκου Οικονομόπουλου, συνδέθηκε μαζί του και εκείνος με την σειρά του τον έφερε σε επαφή με τον πατέρα Νήφωνα στην Γλυφάδα. Ο συγκεκριμένος ναός βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι του και έτσι είχε την δυνατότητα να πηγαίνει εκεί όσο συχνά ήθελε. Έκτοτε πολλές φορές οι δυο καλλιτέχνες πήγαιναν είτε μαζί, είτε συναντιόντουσαν τυχαία, για να εξομολογηθούνε. Δες ποιος είναι ο πατέρας Νήφων:
Νίκος Οικονομόπουλος: Μεγαλείο ψυχής! 4,5 ώρες προσευχής και αγρυπνίας για την ψυχή του Μαζωνάκη!
Την ίδια μέρα στις 9/9 που έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Μαζωνάκης, στην Αγρυπνία επί της εορτής του Οσίου Δανιήλ του Κατουνακιώτη, ο Γέροντας αφού αποκάλυψε σε όσους παρευρίσκονταν στην εκκλησία, ότι ο Μαζωνάκης εξομολογείται σε αυτόν, τέλεσε και τρισάγιο στη μνήμη του, ενώ ο Νίκος Οικονομόπουλος που βρισκόταν εκεί, έκανε αγρυπνία όρθιος για περίπου 4,5 ώρες, προσευχόμενος για την ψυχή του. Στην κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Νίκος Οικονομόπουλος δεν έκρυψε τη συγκίνησή του. Αντίθετα, μίλησε ανοιχτά για κάτι που φαίνεται πως τον βασάνιζε από τη στιγμή που έμαθε πως ο φίλος του έφυγε από τη ζωή. «Τον τελευταίο ενάμιση μήνα με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο και νιώθω ενοχές μέσα μου», αποκάλυψε, εξηγώντας πως εκείνο το διάστημα δεν μίλησε μαζί του και δεν ήξερε τι ακριβώς ήθελε να του πει ο Γιώργος.
Γιατί άνθρωποι είμαστε και τελικά υπάρχουν πράγματα που δεν προλαβαίνουμε να πούμε. Τηλέφωνα που δεν σηκώνουμε επειδή πιστεύουμε πως θα υπάρχει χρόνος. Συζητήσεις που αφήνουμε για «αργότερα», θεωρώντας πως η επόμενη μέρα είναι δεδομένη. Ο Οικονομόπουλος δεν θα μάθει ποτέ τι ακριβώς ήθελε να του πει εκείνο το τελευταίο διάστημα ο Γιώργος, προφανώς όμως γνωρίζοντας το βαθύ αίσθημα πίστης του Μαζωνάκη και να διαισθάνεται τι ακριβώς ήθελε να του πει…
Μπορεί ο Οικονομόπουλος να μην πρόλαβε να του απαντήσει στο τηλέφωνο, όμως τη νύχτα που πληροφορήθηκε τον θάνατό του, στάθηκε με ευλάβεια να προσευχηθεί για την ψυχή του, να ακούσει τα λόγια του πνευματικού του. Και έτσι, ανάμεσα σε ένα αναπάντητο τηλεφώνημα, σε μια αγρυπνία και σε ένα τελευταίο «αντίο», ξεδιπλώνεται μια πολύ ανθρώπινη ιστορία. Ο Νίκος Οικονομόπουλος αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, οι δυο τους δεν πρόλαβαν να μιλήσουν, τους πρόλαβε ο θάνατος, όμως η σιωπηλή προσευχή του για την ψυχή του φίλου του, είναι ο πιο βαθύς τρόπος για να πεις σε κάποιον πως δεν τον ξέχασες και τον μνημονεύεις.
