Η Γεωργία Νταγάκη σπάει το «άβατο». Από το Κύτταρο στην εξέδρα του ΟΦΗ, η γυναίκα που διέλυσε τα στερεότυπα με μια λύρα.
Για δεκαετίες, η κρητική λύρα ήταν ένα «ανδρικό οχυρό». Ένα όργανο ταυτισμένο με το βαρύ αρσενικό, το μουστάκι και το κλειστό γλέντι. Η Γεωργία Νταγάκη όμως, πριν από 20 χρόνια, αποφάσισε να γίνει η γυναίκα που θα έσπαγε αυτόν τον άγραφο νόμο.Και το έκανε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Με το ταλέντο.
Στην πρόσφατη εξομολόγησή της, η Γεωργία θυμήθηκε τα «γιατί» που την κυνήγησαν. Γιατί μια γυναίκα να αλλάξει το είδος; Γιατί να παίζει έτσι;
Η απάντηση είναι η ίδια η πορεία της. Από τη μυσταγωγία που δημιούργησε στο κατάμεστο Κύτταρο, μέχρι την αποθέωση στον ΟΦΗ, η Νταγάκη απέδειξε ότι το φύλο δεν είναι περιορισμός, αλλά οπτική γωνία.
Πήρε ένα παραδοσιακό σύμβολο αρρενωπότητας και του έδωσε άρωμα γυναίκας, κάνοντας τη λύρα να ακούγεται πιο σύγχρονη και πιο ελεύθερη από ποτέ.
Δείτε το βίντεο:
Η ανάρτησή της:
«Ας τα πάρουμε τα πράγματα λοιπόν απ την αρχή…
Τι συνέβη αυτές τις δύο μέρες που πέρασαν; Και άραγε συνέβησαν όλα αυτά στ’ αλήθεια; Ας κάνουμε λοιπόν, έναν μικρό απολογισμό.
Η αρχή έγινε, όταν πριν από 20 χρόνια ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα. Αμέσως μετά, ήρθαν ο δυσκολίες που έπρεπε να αντιμετωπίσω.
Γιατί ένα κορίτσι να παίζει κρητική λύρα; Γιατί μια κοπέλα να παίρνει τη λύρα και να προσπαθεί να την εντάξει σε άλλους χώρους και μέρη εκτός Κρήτης;
Γιατί μια γυναίκα να παίζει κρητική λύρα με αυτόν τον τρόπο και να δημιουργεί ένα νέο άλλο είδος μουσικής στην Ελλάδα και όχι αυστηρά παραδοσιακό.
Γιατί γιατί γιατί…
Στερεότυπα και παθογένειες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν από ένα κορίτσι, μια κοπέλα, μια γυναίκα.
Δεν υπάρχει γιατί, ακόμα κι αν πούμε πως υπάρχει. Τη μοίρα μας δεν την επιλέγουμε άλλα μαγικά αυτή μας επιλέγει.
Όπως λέει το νέο μου τραγούδι:
«Στο δρόμο το δικό μου πήρα τα πάντα επώ μου, να ‘ταν το τυχερό μου η μοίρα το γραφτό μου»
Και σήμερα φτάσαμε εδώ ; Πού; Δεν ξέρω…
Ξέρω μόνο ότι προχθές έπαιξα σε ένα κατάμεστο και μυσταγωγικό KYTTARO Live Club / ΚΥΤΤΑΡΟ, με ένα κοινό που έχω δημιουργήσει και σέβεται απόλυτα αυτό που είμαι και κάνω, γιορτάζοντας τα 20 μου χρόνια γεμάτη συγκίνηση για αυτό που έχουμε καταφέρει.. Μια υπέροχη ομάδα συνεργατών με υποστήριξη και απόλυτη εμπιστοσύνη προς εμένα και τη μουσική μου. Ανθρώπους που χαίρονται με τη χαρά μου. Πρόσωπα γεμάτα αγάπη.
Και εχθές λίγες ώρες αργότερα βρέθηκα πάλι με τη λύρα μου ανά χείρας, στον τελικό κυπέλλου Ελλάδος να αντιπροσωπεύω τον ΟΦΗ. Να παίζω τις μουσικές μου μπροστά σε 22.000 κόσμο.
Τι όμορφο να ταυτίζουν το πρόσωπό σου, με την εικόνα της Κρήτης και πόσο υπέροχο να παίρνεις μέρος σε έναν αγώνα τελικού, που επιτέλους δεν δημιουργούνται επεισόδια βίας.
Κορίτσια, κοπέλες, γυναίκες, μη σας πείσει ποτέ κανείς για το πού μπορούμε να φτάσουμε. Αυτό το γνωρίζει η μοίρα του καθενός, την οποία εμείς οι ίδιες τελικά ορίζουμε. Εγώ μπορώ να υποσχεθώ πως θα πάμε δυνατά και για τα επόμενα 20. Σας υπόσχομαι πως πάντα θα προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά αυτού του δύσκολου δρόμου, και θα προσπαθώ να παίρνω το δρόμο προς το φως. Πάντα.
Μαζί.
