Το πιο τραγικό παιχνίδι της μοίρας για τον Τραϊανό Δέλλα: Έχασε την ίδια μέρα τη σύζυγό του και τον «αδελφό» του, Παρασκευά Άντζα

by Ioanna Themistocleous
Το πιο τραγικό παιχνίδι της μοίρας για τον Τραϊανό Δέλλα: Έχασε την ίδια μέρα τη σύζυγό του και τον «αδελφό» του, Παρασκευά Άντζα

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και το πιο σκληρό κινηματογραφικό σενάριο, αποδεικνύοντας πόσο απρόβλεπτη και αδυσώπητη μπορεί να γίνει η ζωή. Αυτό που βιώνει από τα ξημερώματα της Δευτέρας (25/5) ο Τραϊανός Δέλλας δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Μέσα σε ελάχιστες ώρες, ο εμβληματικός «Κολοσσός» του ελληνικού ποδοσφαίρου κλήθηκε να διαχειριστεί μια διπλή, ανείπωτη απώλεια που ραγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές.

Η μοίρα έπαιξε το πιο μακάβριο και τιμωρητικό παιχνίδι στον Τραϊανό Δέλλα, καθώς την ίδια ακριβώς ημέρα έχασε τη γυναίκα της ζωής του, Γωγώ Μαστροκώστα, αλλά και τον επί σειρά ετών στενό του φίλο, συμπαίκτη και συνοδοιπόρο στα γήπεδα, Παρασκευά Άντζα. Δύο άνθρωποι που καθόρισαν τη ζωή του, ο ένας στην προσωπική του ευτυχία και ο άλλος στις μεγάλες αθλητικές του μάχες, «έφυγαν» μαζί για το μεγάλο ταξίδι.

Δύο παράλληλοι, βουβοί αγώνες που έσβησαν την ίδια Δευτέρα

ΟΧΙ Θεέ μου: Πέθανε ο Παρασκευάς Άντζας

Μπορεί τα τελευταία χρόνια οι δύο παλιοί φίλοι να είχαν χαθεί σχεδόν ολοκληρωτικά, όμως αυτό συνέβη για τον πιο σοβαρό λόγο. Και οι δύο πλευρές ήταν απορροφημένες και δοσμένες στους δικούς τους, εξαιρετικά δύσκολους και βουβούς αγώνες.

Από τη μία, η Γωγώ Μαστροκώστα νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στον «Ευαγγελισμό» δίνοντας μια σκληρή μάχη με την υγεία της, έχοντας τον Τραϊανό συνεχώς σαν βράχο στο πλευρό της. Από την άλλη, ο Παρασκευάς Άντζας πάλευε παλικάρια με τη δική του, άνιση μάχη ενάντια στη νόσο ALS, νοσηλευόμενος στη ΜΕΘ Δράμας. Η μοίρα θέλησε να κόψει το νήμα της ζωής και των δύο την ίδια ακριβώς ημέρα, βυθίζοντας τον Τραϊανό Δέλλα στο απόλυτο σκοτάδι.

Οι δύο «πύργοι» που ένωσαν την Ελλάδα
Η σχέση του Τραϊανού Δέλλα και του Παρασκευά Άντζα δεν ήταν μια απλή ποδοσφαιρική γνωριμία. Για σχεδόν μια δεκαετία, οι δυο τους υπήρξαν οι απόλυτοι στυλοβάτες της αμυντικής γραμμής της Εθνικής Ελλάδος. Παρότι σε συλλογικό επίπεδο τους χώριζε το απόλυτο χάσμα —καθώς ο Άντζας ήταν παιδί και πιστός στρατιώτης του Ολυμπιακού και ο Δέλλας ένας από τους μεγαλύτερους αρχηγούς στην ιστορία της ΑΕΚ— η «γαλανόλευκη» φανέλα είχε σβήσει κάθε αντιπαλότητα.

Η κοινή τους πορεία είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς, όταν συνυπήρξαν στις μικρές εθνικές ομάδες, με αποκορύφωμα τη μυθική πορεία της Εθνικής Ελπίδων (Κ-21) που έφτασε μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1998. Από τότε, οι δυο τους ανέπτυξαν έναν κώδικα επικοινωνίας που μεταφέρθηκε αυτούσιος και στην Ανδρών, αποτελώντας ένα από τα πιο απροσπέλαστα δίδυμα κεντρικών αμυντικών που γνώρισε ποτέ ο τόπος.

Η απουσία από το έπος του 2004 και η κοινή μάχη στο Euro 2008
Μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές αδικίες της μοίρας ήταν ότι ο Παρασκευάς Άντζας δεν στέφθηκε Πρωταθλητής Ευρώπης το 2004 στο πλευρό του Δέλλα. Παρότι είχε αγωνιστεί στα προκριματικά και είχε εξασφαλίσει τη θέση του για τα γήπεδα της Πορτογαλίας, ένα σοβαρό προσωπικό και οικογενειακό πρόβλημα τον ανάγκασε να αποχωρήσει ξαφνικά από τον Ολυμπιακό και να πάρει τη μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στην πατρίδα του, τη Δράμα, αφήνοντας πίσω του το ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου.

Δέλλας – Άντζας σε αγώνα της Εθνικής
Το ποδοσφαιρικό πεπρωμένο, όμως, τους χρωστούσε μια μεγάλη κοινή διοργάνωση. Αυτή ήρθε λίγα χρόνια αργότερα, στο Euro 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, όπου Δέλλας και Άντζας αποτέλεσαν το βασικό και αναντικατάστατο δίδυμο των στόπερ της Εθνικής Ελλάδος, παλεύοντας ξανά ώμο με ώμο, όπως είχαν μάθει να κάνουν από παιδιά.

Το πιο τραγικό παιχνίδι της μοίρας για τον Τραϊανό Δέλλα: Έχασε την ίδια μέρα τη σύζυγό του και τον «αδελφό» του, Παρασκευά Άντζα

Ένας ασύλληπτος πόνος
Σήμερα, ο Τραϊανός Δέλλας καλείται να βρει τη δύναμη να σταθεί όρθιος απέναντι σε ένα διπλό χτύπημα που όμοιό του δεν έχει καταγραφεί στο παρελθόν. Χάνει τη σύντροφό του, τη μητέρα του παιδιού του, τη γυναίκα που λάτρεψε και προστάτευσε όσο τίποτα.

Και την ίδια στιγμή, αποχαιρετά τον ποδοσφαιρικό του «αδελφό», τον άνθρωπο που κοίταζε στα μάτια μέσα στο γήπεδο και ήξερε ότι τα νώτα του ήταν ασφαλή.

Προτεινόμενα