Το βρέφος έκλαιγε συνεχώς επί τρεις ημέρες και σχεδόν δεν κοιμόταν: οι γιατροί διαβεβαίωναν ότι επρόκειτο για συνηθισμένους κολικούς και συνταγογράφησαν φάρμακο, όμως το κλάμα δεν σταματούσε 😢
Όλα άλλαξαν όταν ο πατέρας παρατήρησε τυχαία μια παράξενη λεπτομέρεια στο πόδι του παιδιού. Τώρα προειδοποιεί άλλους γονείς να είναι πιο προσεκτικοί και να μην αγνοούν τέτοιες μικρές λεπτομέρειες 🫣😱
Το ζευγάρι πάντα αντιμετώπιζε τη ζωή με προσοχή και σχεδίαζε τα πάντα εκ των προτέρων. Όταν έμαθαν ότι περίμεναν παιδί, άρχισαν αμέσως να προετοιμάζονται. Διάβαζαν βιβλία, παρακολουθούσαν μαθήματα, αγόραζαν τα πάντα σύμφωνα με λίστες. Στο σπίτι ασφάλισαν τις πρίζες, κάλυψαν τις γωνίες και απομάκρυναν ό,τι περιττό υπήρχε. Πίστευαν ότι έτσι θα μπορούσαν να προστατεύσουν το μωρό από κάθε πρόβλημα.
Το παιδί γεννήθηκε ήρεμο. Κοιμόταν καλά, έκλαιγε σπάνια και ηρεμούσε γρήγορα. Οι πρώτοι μήνες πέρασαν χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Οι γονείς συνήθισαν τον νέο ρυθμό και άρχισαν να πιστεύουν ότι απλώς ήταν τυχεροί.
Όμως ένα βράδυ όλα άλλαξαν.
Στην αρχή το μωρό άρχισε να κλαψουρίζει χαμηλά. Μετά από λίγες ώρες το κλάμα δυνάμωσε και προς τη νύχτα μετατράπηκε σε ασταμάτητο ουρλιαχτό. Δεν ηρεμούσε ούτε στην αγκαλιά ούτε στην κούνια. Το σώμα του τεντωνόταν, το πρόσωπο κοκκίνιζε, η αναπνοή του γινόταν ακανόνιστη.
Ο πατέρας περπατούσε στο δωμάτιο προσπαθώντας να το νανουρίσει. Η μητέρα έλεγχε όλα όσα της περνούσαν από το μυαλό. Τάισαν το μωρό, του άλλαξαν πάνα, το σκέπασαν πιο ζεστά. Στο σπίτι είχε ζέστη, αλλά το κλάμα δεν σταματούσε.
Προς το βράδυ οι γονείς πήγαν σε εφημερεύουσα κλινική. Οι γιατροί εξέτασαν το παιδί, μέτρησαν τις ζωτικές ενδείξεις και είπαν ότι πρόκειται για συνηθισμένους κολικούς, κάτι πολύ συχνό στα βρέφη. Συνέστησαν μασάζ, σταγόνες και τους έστειλαν στο σπίτι.
Οι γονείς εμπιστεύτηκαν τους γιατρούς.
Τις επόμενες δύο ημέρες το παιδί σχεδόν δεν κοιμήθηκε. Το κλάμα δεν σταματούσε ούτε την ημέρα ούτε τη νύχτα. Οι γονείς εναλλάσσονταν, το κρατούσαν στην αγκαλιά, περπατούσαν μέσα στο σπίτι, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η κούραση συσσωρευόταν, η ανησυχία μεγάλωνε.
Την τρίτη νύχτα ο πατέρας έστειλε τη γυναίκα του να ξεκουραστεί και έμεινε μόνος με το παιδί. Στερέωσε τον μάρσιπο στο στήθος και περπατούσε αργά από δωμάτιο σε δωμάτιο, προσπαθώντας να μη σταματά. Με τον καιρό το κλάμα άρχισε να μειώνεται και μετατράπηκε σε βαριά αναπνοή.
Όταν το βρέφος ηρέμησε λίγο, ο πατέρας κάθισε και το παρατήρησε προσεκτικά. Πρόσεξε ότι το ένα πόδι του γιου του κινούνταν κανονικά, ενώ το άλλο σχεδόν δεν το κουνουσε και το κρατούσε λυγισμένο. Αυτό του φάνηκε παράξενο.
Ο πατέρας άνοιξε τα ρούχα και εξέτασε τα πόδια. Στην αρχή όλα έδειχναν φυσιολογικά. Έπειτα έβγαλε τις κάλτσες και τότε είδε μια πολύ παράξενη λεπτομέρεια 😨😱
Το ένα πέλμα ήταν φυσιολογικό. Το άλλο ήταν πρησμένο, ζεστό και σκούρο κόκκινο. Ανάμεσα στα δάχτυλα υπήρχε μια πολύ λεπτή κλωστή, σχεδόν αόρατη. Ήταν μια μακριά τρίχα. Από το χρώμα φαινόταν ότι ήταν τρίχα της μητέρας.
Είχε τυλιχτεί γύρω από τα δάχτυλα του βρέφους και είχε σφίξει έντονα το πόδι. Η κυκλοφορία του αίματος είχε διαταραχθεί εξαιτίας της λεπτής τρίχας και το δέρμα είχε αρχίσει να επουλώνεται από πάνω της.
Ο πατέρας ξύπνησε τη σύζυγό του και πήγαν αμέσως στο νοσοκομείο. Στα επείγοντα έδειξαν το πόδι του παιδιού στους γιατρούς. Η αντίδραση ήταν άμεση.
Δεν ήταν κολικοί.
Το βρέφος μεταφέρθηκε επειγόντως στο χειρουργείο. Οι γιατροί είπαν ότι αν καθυστερούσαν λίγο ακόμη, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι μη αναστρέψιμες.
Οι γονείς πρόλαβαν την τελευταία στιγμή. Για έναν ενήλικα, μια λεπτή τρίχα δεν θα αποτελούσε τόσο σοβαρό πρόβλημα, όμως για ένα βρέφος, του οποίου το δέρμα είναι ακόμη πολύ λεπτό, λίγο έλειψε να γίνει αιτία ακρωτηριασμού.
Source: https://stay-glamour.com/mladenc