Η Δώρα Χρυσικού ήταν καλεσμένη της Αθηναΐδας Νέγκα στο «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε για το πόσο κακοποιητική είχε καταλήξει να είναι μια σχέση της στο τέλος της και μάλιστα την περίοδο που εκείνη νοσούσε με καρκίνο! «Όταν δύο άνθρωποι έχουν χάσει την μπάλα και εκτοξεύουν υβριστικές εκφράσεις ο ένας με τον άλλον, έχει χαθεί κάθε αγάπη, κάθε σύμπνοια, κάθε συμπόρευση, κάθε τι καλό που μπορεί να υπήρχε. Αυτό κράτησε τουλάχιστον δύο χρόνια. Είναι δύσκολο το να πρέπει να πεις σ’ έναν άνθρωπο που έχεις ζήσει οκτώ χρόνια από τη ζωή σου, ξέρεις τι, θέλω να σηκωθείς και να φύγεις από τη ζωή μου! Από τα οκτώ, τα τέσσερα ήταν όταν εγώ αρρώστησα. Και εγώ συνέχισα να δουλεύω και ο άλλος καθόταν σε έναν καναπέ. Και εγώ έφερνα τα λεφτά στο σπίτι, ούσα άρρωστη. Και δεν καταλάβαινα ότι αυτό ήταν πολύ βαρύ. Το μόνο που είχα τολμήσει να ψελίσω είναι ότι θα ήθελα να έχω έναν άνθρωπο που να μην χρειαστεί να δουλεύω για δύο, φαλακρή, με την τομή.
Η ψυχοθεραπεύτριά μου μού είπε: θα έπρεπε να μπορείς να κάτσεις σε ένα καναπέ και να πεις θα ήθελα αυτό το σπίτι να μπορεί να υφίσταται, οικονομικά να σταθεί και χωρίς τη δική μου συνδρομή. Άρχισα λοιπόν σιγά σιγά να αντιλαμβάνομαι ότι αυτό δεν είναι ακριβώς κανονικό και ότι με έναν τρόπο, ό,τι μου έχει δοθεί, το έχω δώσει πολλαπλώς πίσω. Σε στήριξη, σε συμπαράσταση, στα πάντα. Και άρχισα να καταλαβαίνω ότι είμαι κι εγώ με έναν τρόπο αλλιώς κακοποιημένη. Και ότι βέβαια έχω κακοποιήσει κι εγώ με έναν τρόπο ενδεχομένως τον άλλον άνθρωπο».
«Υπερασπίστηκα έναν άνθρωπο που είπε την αλήθεια»
Η ηθοποιός αναφέρθηκε και στην υπόθεση της Ζέτας Δούκα εναντίον του Γιώργου Κιμούλη, στην οποία η ίδια ήταν μάρτυρας υπεράσπισης της συναδέλφου της. «Αυτή είναι μία ιστορία πάρα πολύ πικρή και δύσκολη για εμάς. Και είναι μία ιστορία στην οποία έχουμε βρεθεί μέσα στη δίνη του πράγματος, χωρίς να είναι δική μας η πρωτοβουλία αυτή, δεν την ξεκινήσαμε εμείς. Εγώ, επειδή ίσως ο κόσμος δεν έχει καταλάβει, ήμουν ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας και βρέθηκα να είμαι μπλεγμένη σε πάρα πολυπληθείς δικαστικές διαμάχες και ως μάρτυρας, αλλά και η ίδια ως κατηγορούμενη.
Αναγκάστηκα κι εγώ εκ των υστέρων να κάνω κι εγώ μηνύσεις. Οπότε αυτό είναι ένα πράγμα το οποίο πιστεύω ότι θα μας ταλαιπωρήσει και θα μας πάει χρονικά τουλάχιστον τρία-τέσσερα χρόνια από τη στιγμή που μιλάμε μετά. Είναι μια διαδικασία, ειδικά για έναν άνθρωπο σαν κι εμένα, που δεν μου αρέσει να είμαι στο προσκήνιο για τέτοια πράγματα. Γενικά είμαι ένας ιδιωτικός άνθρωπος, που μ’ αρέσει να απασχολώ τα μέσα και τον κόσμο για τη δουλειά μου, ή για πράγματα κοινωνικού περιεχομένου, που θεωρώ σημαντικά. Δεν μου αρέσει να είμαι στα πρωινάδικα και να μιλάω για τέτοια πράγματα. Όμως, έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση, διότι επειδή έχουμε κρατήσει γενικά χαμηλό προφίλ όλα τα προηγούμενα χρόνια, έχουν ακουστεί πράγματα για εμάς τα οποία είναι άδικα και τα οποία δεν είναι και πραγματικά.
Σε κάποιες στιγμές, που χάνω την ψυχραιμία μου, ή που έρχονται συνέχεια χαρτιά στο σπίτι, από κλητήρες για τα νέα δικαστήρια και αυτά, μπορεί στιγμιαία να πω πού έμπλεξα. Αλλά η μεγάλη εικόνα δεν έχει αλλάξει ποτέ από αυτό που είπα. Εγώ υπερασπίστηκα το δίκαιο, υπερασπίστηκα έναν άνθρωπο που θεωρώ ότι είπε την αλήθεια, εν προκειμένω τη Ζέτα Δούκα, και οφείλω να πω ότι κανένα δικαστήριο μέχρι τώρα δεν λέει κάτι άλλο, ότι αυτή η γυναίκα δεν είπε την αλήθεια»
