Ένας άντρας αγόρασε ένα παλιό, ετοιμόρροπο σπίτι για ψίχουλα, όμως ο σκύλος του αρνήθηκε να μπει μέσα και έδειχνε τρομαγμένος: το επόμενο πρωί βρήκε κάτι κάτω από το πάτωμα και κατάλαβε γιατί ο σκύλος είχε συμπεριφερθεί τόσο παράξενα 😱😨
Μετά τη φωτιά σταμάτησε να νιώθει τον χρόνο. Το σπίτι που είχε χτίσει με τα ίδια του τα χέρια κάηκε μέσα σε μία νύχτα. Μέσα έμειναν η γυναίκα του και η επτάχρονη κόρη του. Εκείνος επέζησε μόνο επειδή εκείνο το βράδυ είχε βγει βόλτα με τον σκύλο.
Επιστρέφοντας, είδε τη φωτιά από μακριά και έτρεξε χωρίς να νιώθει τα πόδια του, όμως δεν κατάφερε να σώσει κανέναν. Μετά την κηδεία πούλησε ό,τι είχε απομείνει και αποφάσισε να φύγει από τη γενέτειρά του, γιατί κάθε διασταύρωση, κάθε παγκάκι του θύμιζαν εκείνους που δεν υπήρχαν πια.
Την αγγελία για την πώληση ενός παλιού σπιτιού σε ένα απομονωμένο χωριό τη βρήκε τυχαία. Η τιμή ήταν περίεργα χαμηλή, σχεδόν ύποπτη. Το σπίτι βρισκόταν μακριά από γείτονες, απομονωμένο.
Ο ιδιοκτήτης του φάνηκε δυσάρεστος — μιλούσε γρήγορα, απέφευγε να τον κοιτάξει στα μάτια και επαναλάμβανε συνεχώς ότι χρειαζόταν επειγόντως χρήματα και ότι το σπίτι ήταν «απλώς παλιό, αλλά γερό».
Κάθε λογικός άνθρωπος θα το σκεφτόταν καλύτερα, όμως εκείνος δεν έψαχνε άνεση ούτε ομορφιά. Χρειαζόταν ένα μέρος για να κρυφτεί από τις αναμνήσεις. Πλήρωσε με μετρητά και δεν μπήκε καν στον κόπο να παζαρέψει.
Όταν έφτασαν με τον σκύλο, άρχιζε ήδη να πέφτει υγρό χιόνι. Το σπίτι φαινόταν χειρότερο από ό,τι στις φωτογραφίες: σκεπή γερμένη, ξεφλουδισμένα δοκάρια, παράθυρα με ρωγμές.
Όμως ο σκύλος συμπεριφερόταν διαφορετικά. Συνήθως γενναίος και πεισματάρης, που δεν φοβόταν ούτε το σκοτάδι ούτε τις καταιγίδες, πάγωσε μπροστά στη βεράντα. Τέντωσε τον λαιμό, μύρισε τον αέρα και έκανε απότομα πίσω. Τα αυτιά του ήταν κολλημένα πίσω, η ουρά χαμηλωμένη.
Ο σκύλος κλαψούρισε χαμηλά και κοίταξε το αφεντικό του σαν να προσπαθούσε να τον προειδοποιήσει. Ο άντρας τράβηξε το λουρί, αλλά ο σκύλος αντιστάθηκε με όλα του τα πόδια και γρύλισε κοιτάζοντας τον σκοτεινό διάδρομο πίσω από τη μισάνοιχτη πόρτα. Δεν μπήκε μέσα και μετά άρχισε να τραβιέται προς το αυτοκίνητο, να τρέμει και να κοιτάζει γύρω του, σαν να άκουγε κάτι που ο άνθρωπος δεν άκουγε.
Ο άντρας τα απέδωσε όλα στο άγχος και στην κούραση από το ταξίδι. Μετέφερε τα πράγματα μέσα μόνος του, άναψε την παλιά σόμπα και προσπάθησε να τακτοποιηθεί για τη νύχτα. Ο σκύλος έμεινε έξω, παρά το κρύο, και αρνιόταν να περάσει το κατώφλι.
Τη νύχτα ο σκύλος δεν γάβγισε ούτε ούρλιαξε, μόνο κλαψούριζε χαμηλά και περπατούσε κυκλικά γύρω από το σπίτι, σταματώντας μερικές φορές κοντά στον τοίχο από την πλευρά της κουζίνας.
Το πρωί ο άντρας βγήκε στην αυλή και παρατήρησε ότι ο σκύλος στεκόταν πάλι δίπλα στον ίδιο τοίχο και έξυνε το χιόνι με την πατούσα του.
Στην αρχή δεν έδωσε σημασία, αλλά μετά θυμήθηκε πώς είχε συμπεριφερθεί ο σκύλος το προηγούμενο βράδυ και αποφάσισε να ελέγξει το πάτωμα της κουζίνας, ακριβώς πάνω από εκείνο το σημείο.
Βλέποντας τι ήταν κρυμμένο κάτω από το πάτωμα, ο άντρας κατάλαβε με φρίκη γιατί ο σκύλος είχε συμπεριφερθεί τόσο παράξενα 😱😲 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Οι σανίδες ήταν παλιές, αλλά κάτω από μία παρατήρησε καινούργια καρφιά. Αυτό φαινόταν περίεργο, γιατί όλο το υπόλοιπο σπίτι είχε σαπίσει και είχε καλυφθεί από μούχλα.
Πήρε έναν λοστό και σήκωσε προσεκτικά τη σανίδα. Από κάτω υπήρχε μια καταπακτή που φαινόταν να έχει σφραγιστεί πρόσφατα. Όταν την άνοιξε, μια βαριά μυρωδιά υγρασίας και κάτι ακόμη, γνώριμο αλλά τρομακτικό, τον χτύπησε στο πρόσωπο.
Κάτω βρισκόταν ένα μικρό υπόγειο και σε μια γωνία, τακτοποιημένα, υπήρχαν οστά. Δεν ήταν υπολείμματα ζώων. Το κατάλαβε αμέσως.
Δίπλα υπήρχαν σκουριασμένα μεταλλικά δοχεία και καμένα πανιά ποτισμένα με κάποια λιπαρή ουσία. Εκείνη τη στιγμή ένιωσε μέσα του ένα κρύο πιο δυνατό κι από τον παγετό έξω.
Θυμήθηκε τον παράξενο πωλητή, τη βιασύνη και την επιμονή του. Θυμήθηκε ότι δεν πρότεινε ούτε μία φορά να κατέβουν στο υπόγειο. Και το πιο τρομακτικό ήταν ότι ανάμεσα στα οστά είδε τα υπολείμματα ενός παιδικού βραχιολιού με ξεθωριασμένες ροζ χάντρες.
Ο σκύλος δεν φοβόταν φαντάσματα ούτε ένιωθε κάτι μεταφυσικό. Ένιωθε τη μυρωδιά του θανάτου και της φωτιάς που κάποτε είχε ήδη στερήσει από το αφεντικό του την οικογένειά του.
Και το σπίτι, που έπρεπε να γίνει καταφύγιο, αποδείχθηκε ένα μέρος όπου κάποιος κάποτε προσπάθησε να κρύψει την αλήθεια κάτω από λίγες σανίδες.
