Η κακομαθημένη κόρη ενός δισεκατομμυριούχου έσπρωξε την οικιακή βοηθό στην πισίνα και γέλασε μαζί με τους φίλους της: όμως δεν μπορούσε καν να φανταστεί τι θα της συνέβαινε το επόμενο δευτερόλεπτο 😲😱
Η κόρη του δισεκατομμυριούχου, η Αριάνα, αποφάσισε να οργανώσει ένα πάρτι στη βεράντα του πολυτελούς αρχοντικού τους. Οι φίλοι της είχαν έρθει — εξίσου κακομαθημένοι, θορυβώδεις και πεπεισμένοι ότι ο κόσμος τους ανήκει. Γελούσαν, έπιναν ακριβά κοκτέιλ, ανέβαζαν στόρι και συζητούσαν για το πού θα ταξιδέψουν το επόμενο Σαββατοκύριακο.
Όταν η οικιακή βοηθός, η Μάρτα, μια γυναίκα που δούλευε στο σπίτι σχεδόν δέκα χρόνια, έφερε έναν δίσκο με ποτά, οι νεαροί άρχισαν να ψιθυρίζουν και να γελάνε. Για αυτούς ήταν σαν κομμάτι επίπλου — ένα συνηθισμένο μέρος του σπιτιού που κανείς δεν πρόσεχε.
— Έλα να κολυμπήσεις μαζί μας! — φώναξε μία από τις φίλες.
Η Μάρτα ντράπηκε και κούνησε το κεφάλι της:
— Όχι, ευχαριστώ… δεν ξέρω να κολυμπώ.
— Δεν ξέρεις; — είπε η Αριάνα, χαμογελώντας όπως χαμογελούν όσοι νομίζουν ότι όλα τους επιτρέπονται. — Τότε πήγαινε να μάθεις. Είναι διαταγή.
Την έσπρωξε απότομα μέσα στην πισίνα.
Η γυναίκα έπεσε στο νερό και πανικόβλητη προσπαθούσε να μείνει στην επιφάνεια. Οι φίλες της Αριάνα άρχισαν να ουρλιάζουν — όχι από φόβο, αλλά από τα γέλια. Τραβούσαν βίντεο, γελούσαν και έβλεπαν τη Μάρτα να παλεύει, πιασμένη από την άκρη.
Και τότε συνέβη κάτι που η Αριάνα δεν θα περίμενε ποτέ — και που την έκανε να μετανιώσει πικρά για την πράξη της 😨😱 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Οι πόρτες της βεράντας άνοιξαν απότομα. Στο κατώφλι στεκόταν ο πατέρας της — ο δισεκατομμυριούχος Βίκτορ Κρος, ένας άντρας με σιδερένιο χαρακτήρα, παγωμένο βλέμμα και φήμη που έκανε ακόμη και έμπειρους επιχειρηματίες να τρέμουν.
Είχε δει τα πάντα.
— Τι… κάνεις… εκεί; — Η φωνή του ήταν τόσο βαθιά και ψυχρή που ακόμη και η μουσική φάνηκε να σταματά μόνη της.
Οι φίλες της Αριάνα σώπασαν αμέσως. Η Αριάνα ταραγμένη έφτιαξε τα μαλλιά της, προσπαθώντας να δείξει σιγουριά:
— Μπαμπά, έλα τώρα… απλά αστειευόμασταν…
Αλλά ο πατέρας της πέρασε δίπλα της, βούτηξε στην πισίνα και τράβηξε τη Μάρτα έξω. Η γυναίκα μετά βίας μπορούσε να μιλήσει.
Ο Βίκτορ έβγαλε το βρεγμένο σακάκι του και στράφηκε προς την κόρη του.
— Σου εμπιστεύτηκα τους ανθρώπους που δουλεύουν για την οικογένειά μας — είπε. — Κι εσύ αποφάσισες να μετατρέψεις τη ζωή τους σε θέαμα; Ταπείνωσες μια γυναίκα που βρίσκεται δίπλα μας εδώ και δέκα χρόνια. Θα μπορούσες να την είχες σκοτώσει.
Η Αριάνα προσπάθησε να δικαιολογηθεί, αλλά εκείνος σήκωσε το χέρι:
— Από σήμερα χάνεις τα πάντα. Αυτοκίνητα. Κάρτες. Ρετιρέ. Η κληρονομιά σου παγώνει.
— ΤΙ;! — ούρλιαξε εκείνη. — Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
— Μπορώ — είπε ήρεμα ο πατέρας της. — Και το κάνω. Αύριο μετακομίζεις στο κοιτώνα των εργαζομένων. Θα δουλέψεις μαζί με αυτούς που σήμερα λίγο έλειψε να πνίξεις. Ίσως τότε καταλάβεις την αξία της ανθρώπινης εργασίας.
Οι φίλοι της Αριάνα είχαν μείνει άφωνοι. Κανείς δεν τόλμησε να τη στηρίξει.
Και η Μάρτα, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ένιωσε πως η δικαιοσύνη υπάρχει πραγματικά.