Η τραυματιοφορέας άκουγε κάθε νύχτα κραυγές από τον θάλαμο № 7, όταν ένας άγνωστος άνδρας επισκεπτόταν την ηλικιωμένη ασθενή. Μια μέρα, μη αντέχοντας άλλο, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι για να μάθει τι συνέβαινε εκεί 😱😨
Αυτό που είδε την γέμισε με πραγματικό τρόμο 😢
Εδώ και αρκετές ημέρες, η τραυματιοφορέας άκουγε παράξενους ήχους να έρχονται από τον θάλαμο νούμερο 7. Ήταν κραυγές. Όχι δυνατές — αντίθετα, πνιχτές, καταπιεσμένες, σαν κάποιος να φοβόταν μήπως τον ακούσουν. Κάθε φορά εμφανίζονταν περίπου την ίδια ώρα — προς το βράδυ, όταν οι διάδρομοι άδειαζαν και το φως γινόταν πιο αμυδρό.
Σταματούσε με τον κουβά στη μέση του διαδρόμου και αφουγκραζόταν. Το νοσοκομείο ήταν από μόνο του ανατριχιαστικό, αλλά αυτό το κλάμα κολλούσε στα νεύρα. Δεν έμοιαζε με έναν συνηθισμένο στεναγμό πόνου.
Η τραυματιοφορέας εργαζόταν εκεί πολλά χρόνια. Η δουλειά ήταν σκληρή, ο μισθός χαμηλός, αλλά άντεχε. Είχε συνηθίσει τις μυρωδιές, τις νυχτερινές βάρδιες, τον πόνο των άλλων. Όμως ο έβδομος θάλαμος άρχισε να την ανησυχεί όλο και περισσότερο.
Εκεί νοσηλευόταν μια ηλικιωμένη ασθενής — ήσυχη, τακτική, πάντα ευγνώμων για τη βοήθεια. Κάταγμα στο ισχίο, καθηλωμένη στο κρεβάτι. Σχεδόν δεν παραπονιόταν, όμως όλο και πιο συχνά κοιτούσε το πάτωμα και τιναζόταν στους απότομους θορύβους.
Και τότε εμφανίστηκε ένας παράξενος επισκέπτης.
Ο άνδρας ερχόταν το βράδυ. Πάντα μόνος. Καλοντυμένος, με αυτοπεποίθηση, μιλούσε ήρεμα και ευγενικά. Παρουσιαζόταν ως συγγενής.
Μετά τις επισκέψεις του, η ηλικιωμένη ασθενής άλλαζε: τα μάτια της κοκκίνιζαν, τα χείλη της άρχιζαν να τρέμουν, τα χέρια της πάγωναν. Μια φορά, η τραυματιοφορέας πρόσεξε ακόμη και έναν μώλωπα στον καρπό της.
Προσπάθησε να μάθει τι συμβαίνει, αλλά η ασθενής αμέσως απέστρεψε το βλέμμα και ψιθύρισε πως όλα ήταν καλά.
Οι συνάδελφοι τη συμβούλεψαν να μην ανακατευτεί.
— Δεν είναι δική σου δουλειά. Συγγενής είναι, άρα έχει δικαίωμα, — της είπαν.
Όμως το κλάμα επέστρεφε ξανά και ξανά.
Ένα βράδυ, η τραυματιοφορέας άκουσε βήματα έξω από τον θάλαμο. Μετά — πνιχτές φωνές. Εκείνος μιλούσε απότομα. Η ηλικιωμένη ασθενής κάτι μουρμούριζε, σαν να δικαιολογούνταν. Ακούστηκε ένας βαρύς ήχος. Και μια σύντομη κραυγή.
Εκείνη τη νύχτα, η τραυματιοφορέας δεν μπόρεσε να κοιμηθεί.
Και σκέφτηκε ένα σχέδιο για να μάθει την αλήθεια. Αν κανείς δεν ήθελε να δει — θα έβλεπε εκείνη.
Την επόμενη φορά μπήκε στον θάλαμο νωρίτερα. Το φως ήταν χαμηλό, η ασθενής κοιμόταν. Η τραυματιοφορέας κάθισε στο πάτωμα και με δυσκολία σύρθηκε κάτω από το κρεβάτι. Σκόνη, κρύο λινόλεουμ, σκουριασμένα ελατήρια πάνω από το κεφάλι της. Φοβόταν τρομερά.
Βήματα στον διάδρομο. Η πόρτα έτριξε. Εκείνος μπήκε.
Η τραυματιοφορέας έβλεπε μόνο τα παπούτσια του και την άκρη του κρεβατιού. Στην αρχή — σιωπή. Μετά, η φωνή του. Μιλούσε στην ηλικιωμένη ασθενή αργά, επίμονα. Εκείνη άρχισε να κλαίει.
Και τότε συνέβη κάτι που έκοψε την ανάσα της τραυματιοφορέα. 😱🫣 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Στην αρχή μιλούσε ήρεμα. Πολύ ήρεμα. Εξηγούσε στην ηλικιωμένη ασθενή ότι το σπίτι «έτσι κι αλλιώς θα χαθεί», ότι μόνη της δεν το χρειάζεται, ότι πρέπει να υπογράψει τα έγγραφα. Έλεγε πως αν δεν το έκανε με το καλό, θα τη «βοηθούσε».
Η ηλικιωμένη ασθενής έκλαιγε. Τον παρακαλούσε να την αφήσει ήσυχη. Έλεγε πως δεν θα υπέγραφε τίποτα.
Τότε η φωνή του άλλαξε.
Έσκυψε πάνω από το κρεβάτι και άρχισε να την απειλεί. Είπε πως υπάρχουν φάρμακα που είναι υποχρεωμένη να παίρνει. Ότι ξέρει πώς να κάνει ώστε οι γιατροί να μην καταλάβουν τίποτα. Ότι αν επέμενε, η κατάστασή της θα χειροτέρευε. Πολύ χειρότερα.
Η τραυματιοφορέας κράτησε την αναπνοή της.
Είδε πώς έβγαλε μια σύριγγα. Όχι νοσοκομειακή. Μια άλλη. Σκούρα, χωρίς σήμανση. Άρχισε να κάνει την ένεση παρά την αντίσταση. Η ηλικιωμένη ασθενής ούρλιαξε, και το χέρι της έπεσε αδύναμα πάνω στο σεντόνι.
Η τραυματιοφορέας κυριεύτηκε από τρόμο.
Πετάχτηκε έξω από κάτω από το κρεβάτι, φώναξε, άνοιξε απότομα την πόρτα. Σηκώθηκε πανικός, έτρεξαν νοσοκόμες και ο εφημερεύων γιατρός. Ο άνδρας συνελήφθη επί τόπου. Η σύριγγα κατασχέθηκε. Στην τσάντα του βρέθηκαν τα έγγραφα — έτοιμα, με χώρο για υπογραφή.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι οι ενέσεις δεν ήταν φάρμακο. Και ακριβώς εξαιτίας τους η κατάσταση της ηλικιωμένης ασθενούς είχε επιδεινωθεί απότομα.
