Ο Θανάσης Βέγγος όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί: Ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός μέσα από μία αφοπλιστική εξομολόγηση

by Εύα Ζαχαριάδη
Ο Θανάσης Βέγγος όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί: Ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός μέσα από μία αφοπλιστική εξομολόγηση

Θανάσης Βέγγος: Η συνέντευξη που αφοπλίζει με την ειλικρίνεια του για την πορεία της ζωής τους

Ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς ηθοποιούς και ένα από τα ιερά τέρατα του κινηματογράφου, ο Θανάσης Βέγγος είναι ο άνθρωπος που μας έχει χαρίσει άπειρες στιγμές γέλιου. Ο καλός μας άνθρωπος έχει ζήσει μια ζωή περιπετειώδης μέχρι να χτίσει την καριέρα του και ακόμα και τότε οι φουρτούνες δεν έλειψαν από την ζωή του.

Δημιούργησε ακόμα και τη δική του εταιρεία για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Μέχρι και το τέλος της ζωής του συμμετείχε σε παραγωγές στην τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Σπάνια έδινε συνεντεύξεις για προσωπικούς του λόγους που δεν έχουν γίνει γνωστοί. Όμως μέσα από τις λίγες που διαθέτουμε φαίνεται ο εξαιρετικός του χαρακτήρας, η ευγενική του προσωπικότητα και ο επαγγελματισμός του. Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι μία από τις ελάχιστες φορές που αποφάσισε να μιλήσει σε ένα δημοσιογράφο. Μέσα από αυτή μοιράζεται με το κοινό τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην καριέρα του, αλλά και κρυμμένες πτυχές του χαρακτήρα του. Αποτελεί μία σπάνια εξομολόγηση του μεγάλου ηθοποιού η οποία είναι βέβαιο πως θα μας καθηλώσει και θα αποτελέσει ένα σπουδαίο μάθημα ζωής για όλους μας.

Επειδή είσαι από τους λίγους ανθρώπους σ’ αυτόν τον τόπο, που εμφανίστηκε στο σινεμά χωρίς να ‘χει καμιά σχέση μ’ αυτό και δημιούργησε ένα χαρακτήρα, θα ‘θελα να μου μιλήσεις για το ξεκίνημά σου…

Ο Κούνδουρος.

Ο Νίκος Κούνδουρος.

Αν δεν συναντιόμαστε στο Στρατό, δεν θα υπήρχε στο πανί ούτε Θανάσης, ούτε Βέγγος. Δούλευα σ’ ένα πατάρι τα δέρματα.

Στο Στρατό μαζευτήκαμε μια ομάδα για να σκαρώσουμε μια παράσταση.

Ο Κούνδουρος ήταν σκηνογράφος. Μια μέρα μου λέει: «Θανάση, όταν απολυθούμε θα παίξεις σε μια ταινία που θα φτιάξω».

Γύρισα στο πατάρι κι ούτε που το θυμόμουνα. Έτσι, όταν ήρθε να με βρει, δεν είχα καμιά διάθεση πια κι αρνήθηκα.

Η επιμονή του όμως ήταν τέτοια, που στο τέλος με κατάφερε. Γυρίστηκε η «Μαγική Πόλη» και βρέθηκα μέσα σ’ ένα καινούργιο κόσμο, που ταυτόχρονα αποτελούσε και μια λύση για το οικονομικό μου πρόβλημα.

Έπαιζα τρίτους ρόλους και δούλευα σαν φροντιστής για ένα κομμάτι ψωμί. Αυτή είναι η αρχή.

Χειρότερες μέρες δε θυμάμαι στη ζωή μου. Γυρίστηκε και ο «Δράκος». Μέσα σε δυο χρόνια έπαιξα 22 μικρούς ρόλους που μ’ είχαν τσακίσει. Ήθελα να κάνω κάτι άλλο, οπωσδήποτε κάτι πιο σημαντικό. Είχα κάποια επιτυχία και μου ‘δώσαν ρόλους πρωταγωνιστή. Πνιγόμουνα εκεί μέσα, καταλάβαινα πως δεν ήμουν εγώ, αλλά κάποιος ηθοποιός Βέγγος που τον μεταχειριζόντουσαν όπως ήθελαν. Σε τέτοιο σημείο φτάσανε τα πράγματα, και σκέφτηκα να κάνω μια δική μου εταιρία παραγωγής, όπου οι ταινίες θα γινόντουσαν όπως πάνω-κάτω ήθελα.

Θανάσης Βέγγος: Πως ξεκίνησε η δική του εταίρεια παραγωγής

Με βοήθησαν πολύ δύο σκηνοθέτες που κατάλαβαν και πίστεψαν σ’ αυτά που σκεφτόμουνα. Ο Πάνος Γλυκοφρύδης και ο Ερρίκος Θαλασσινός. Ταινίες σαν τον «Παπατρέχα» ή το «Μην Είδατε τον Παναή» δεν θα ‘βγαιναν χωρίς αυτούς. Και μέχρις ένα σημείο ήμουνα ήσυχος. Είχα δυο ανθρώπους που μπορούσαν να με καταλάβουν και να προωθήσουν τις σκέψεις μου πάνω στο φτιάξιμο μιας ταινίας.

Μια μέρα ο Γλυκοφρύδης μου είπε πως ήταν αδύνατο να συνεχίσει μαζί μου, γιατί δεν πίστευε πως οι ταινίες αυτές ανταποκρίνονταν στις απόψεις που είχε για το σινεμά. Η επιτυχία τού «Με τη λάμψη στα μάτια» σιγούρεψε τη στάση του. Λίγο κατόπιν οι δουλειές του Θαλασσινού δεν του αφήναν περιθώρια ν’ ασχοληθεί μαζί μου. Τότε βρέθηκα σε δύσκολη θέση. Δεν είχα εμπιστοσύνη σε άλλο άνθρωπο και το χειρότερο, πίστευα πως δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος που να με καταλαβαίνει. Έτσι πέρασα στη σκηνοθεσία. Πάλεψα όσο μπόρεσα, το αποτέλεσμα το ξέρεις: 4.000.000 δραχμές χρέος, αυτή ήταν η αμοιβή μου.

Τρεις κλητήρες κάθε πρωί έξω απ’ την πόρτα μου κι από ολόκληρη την εταιρία έμεινε μονάχα ένα τηλέφωνο. Σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση, ο Φίνος ήταν μια λύση. Του εκχώρησα όλες μου τις ταινίες.

Τώρα του χρωστάω γύρω στα 2.000.000 και γυρίζω ταινίες για λογαριασμό του έναντι του χρέους.Όμως υπάρχει κι ο Κατσουρίδης. Μετά τον «Δρα Ζιβέγγο» πείστηκα ότι είναι ο καινούργιος μου άνθρωπος. Αφέθηκα σ’ αυτόν και αισθάνομαι μια σιγουριά. Φτιάχνουμε συμπαραγωγές και παρά τις επιμέρους διαφωνίες μας του μένω πιστός και θα του μένω για όσες ταινίες θελήσει. Ώσπου να βαρεθεί.

Είμαι δύσκολος στις σχέσεις μου. Δεν είμαι κοινωνικός τύπος.

Ούτε μπορώ να ζω όπως η Λάσκαρη με δυο δημοσιογράφους στο κατόπι. Είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνω, ας πούμε, γύρω από τη δουλειά μου κι αυτό φανερώνει πως δεν μπορώ να συνεννοηθώ εύκολα με τους ανθρώπους αν δε μου εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Το πέρασμά σου στη σκηνοθεσία σού δίνει κι ένα πρόσθετο δικαίωμα. Μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτήν την παρουσία σου;

Θα σου πω κάτι. Ο Κούνδουρος στη «Μαγική Πόλη», όταν πήγε να στήσει τη μηχανή έφαγε καρπαζιά με το κουτάλι. Δεν είχε ιδέα τι του γινόταν. Στο τρίτο γύρισμα ήτανε ξεφτέρι. Δασκάλευε και τους δασκάλους του. Αυτό σημαίνει πως περισσότερο μετράει αν έχεις κάτι μέσα σου για να πεις.

Ο Θανάσης Βέγγος όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί: Ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός μέσα από μία αφοπλιστική εξομολόγηση

Τα υπόλοιπα μαθαίνονται.Λοιπόν, εγώ, ο Θανάσης Βέγγος, είμαι ενστικτώδης άνθρ