Κοντά στα μεσάνυχτα χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι. Ο πατέρας σήκωσε το ακουστικό.
— Καλησπέρα… συγγνώμη για την τόσο αργά τηλεφωνική κλήση, αλλά πρέπει να σας πω κάτι.
Η φωνή ήταν ξένη, επίσημη.
Ο πατέρας συνοφρυώθηκε.
— Ποιος είναι;
Η μητέρα ένιωσε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και σήκωσε το κεφάλι από το μαξιλάρι.
— Ποιος τηλεφωνεί;
Ο πατέρας κάλυψε το ακουστικό με το χέρι του.
— Κάποιος στρατιωτικός…
— Κύριε, είμαι ο διοικητής του γιου σας. Ή μάλλον… ήμουν ο διοικητής του.
Ο πατέρας ανασηκώθηκε απότομα.
— Τι σημαίνει «ήμουν»; Πού είναι ο γιος μου; Δώστε τον στο τηλέφωνο.
Στην άλλη άκρη της γραμμής ακολούθησε μια σύντομη παύση.
— Κύριε… δυστυχώς δεν μπορώ να το κάνω. Παρακαλώ δεχθείτε τα συλλυπητήριά μου.
Ο πατέρας χλόμιασε.
— Τι είναι αυτά που λέτε;
Η μητέρα πετάχτηκε από το κρεβάτι.
— Τι είπε; Τι συμβαίνει;
Ο πατέρας είπε απότομα στο τηλέφωνο:
— Μάλλον έχετε κάνει λάθος. Μιλήσαμε με τον γιο μας μόλις χθες. Ήταν στο στρατόπεδο, δεν ήταν σε καμία αποστολή.
— Ναι, κύριε. Πράγματι δεν βρισκόταν σε πολεμική αποστολή.
— Τότε τι συνέβη;
— Δυστυχώς… η ζωή του δεν αφαιρέθηκε από εχθρική σφαίρα, αλλά από μια επικίνδυνη λοίμωξη. Η ασθένεια εξελίχθηκε πολύ γρήγορα.
Ο πατέρας άρχισε να μιλά πιο δυνατά.
— Ποια λοίμωξη; Είναι απολύτως υγιής!
Η μητέρα στεκόταν ήδη δίπλα του προσπαθώντας να ακούσει τη συνομιλία.
— Σε δύο ημέρες το σώμα θα μεταφερθεί σε εσάς. Θα βρίσκεται μέσα σε φέρετρο από ψευδάργυρο. Η λοίμωξη μπορεί να είναι μεταδοτική, γι’ αυτό απαγορεύεται να ανοίξετε το φέρετρο. Παρακαλώ τηρήστε τους κανόνες ασφαλείας.
Ο πατέρας έσφιξε το ακουστικό τόσο δυνατά που τα δάχτυλά του άσπρισαν.
— Μου λέτε ψέματα.
— Κύριε…
— Μη με αποκαλείτε κύριε! Θέλω να μιλήσω με τον γιο μου!
— Αυτό είναι αδύνατο.
— Τότε θα έρθω στη βάση και θα τον βρω μόνος μου!
Η μητέρα ήδη έκλαιγε και τον τραβούσε από το χέρι.
— Τι συνέβη; Πες μου!
Ο πατέρας σχεδόν φώναζε στο τηλέφωνο.
— Λυπάμαι πολύ…
Ο άντρας έκλεισε απότομα το τηλέφωνο. Το δωμάτιο βυθίστηκε στη σιωπή. Η μητέρα τον κοιτούσε με ορθάνοιχτα μάτια.
— Τι συνέβη;
Ο πατέρας έμεινε σιωπηλός για πολλή ώρα και μετά είπε χαμηλόφωνα:
— Λένε… ότι ο γιος μας πέθανε.
Η μητέρα έκλεισε το στόμα της με το χέρι και κάθισε στο κρεβάτι.
— Όχι… αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια…
Δύο ημέρες αργότερα στέκονταν στο νεκροτομείο. Πάνω σε ένα μεταλλικό τραπέζι βρισκόταν ένα βαρύ φέρετρο από ψευδάργυρο. Ένας υπάλληλος με μάσκα άλλαζε νευρικά το βάρος του από το ένα πόδι στο άλλο.
— Πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι το φέρετρο δεν επιτρέπεται να ανοιχτεί. Οι στρατιωτικοί έστειλαν επίσημη εντολή.
Η μητέρα δεν έπαιρνε τα μάτια της από το φέρετρο.
— Αυτό δεν είναι ο γιος μου.
Ο υπάλληλος αναστέναξε.
— Συγγνώμη;
— Το νιώθω… ότι δεν είναι αυτός.
Ο πατέρας την κοίταξε κουρασμένος.
— Μας είπαν ότι το σώμα είναι μέσα.
Η μητέρα πλησίασε.
— Όχι. Δεν είναι αυτός. Ανοίξτε το φέρετρο.
Ο υπάλληλος κούνησε το κεφάλι.
— Δεν μπορώ να το κάνω.
Ο πατέρας τον κοίταξε ψυχρά.
— Είναι ο γιος μας. Έχουμε το δικαίωμα να τον δούμε.
— Θα έχω μεγάλα προβλήματα.
— Κι εμείς έχουμε τον γιο μας μέσα σε ένα φέρετρο, — είπε χαμηλόφωνα ο πατέρας. — Ανοίξτε το.
Ο υπάλληλος δίστασε για πολλή ώρα, μετά αναστέναξε βαριά και πήρε ένα εργαλείο. Το μέταλλο έτριξε. Οι κλειδαριές άνοιξαν μία-μία.
Το καπάκι σηκώθηκε αργά. Η μητέρα κοίταξε πρώτη μέσα. Ένα δευτερόλεπτο αργότερα ούρλιαξε. Ο πατέρας έκανε απότομα ένα βήμα μπροστά. Και μέσα είδε… 🫣😱 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Μέσα στο φέρετρο πράγματι βρισκόταν ο γιος τους.
Όμως το πρόσωπό του ήταν γεμάτο μελανιές. Στο ζυγωματικό του φαινόταν ένα τεράστιο αιμάτωμα. Το χείλος του ήταν σκισμένο. Το ένα χέρι βρισκόταν σε περίεργη γωνία και ακόμη και χωρίς ιατρικές γνώσεις ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν σπασμένο.
Ο υπάλληλος είπε χαμηλόφωνα:
— Αυτό… δεν μοιάζει με λοίμωξη.
Ο πατέρας χλώμιασε αργά.
— Τον χτύπησαν.
Η μητέρα έκλαιγε κρατώντας την άκρη του τραπεζιού.
— Τον σκότωσαν…
Λίγες ημέρες αργότερα έγινε γνωστό ότι δεν υπήρχε καμία λοίμωξη. Στη βάση είχε ξεσπάσει καβγάς. Ο γιος ενός πλούσιου στρατηγού χτύπησε τον γιο τους μέχρι θανάτου.
Η διοίκηση του στρατού επινόησε γρήγορα την ιστορία για μια «επικίνδυνη λοίμωξη» για να κρύψει το έγκλημα. Υπολόγιζαν ότι κανείς δεν θα άνοιγε ποτέ το φέρετρο από ψευδάργυρο.
Source: https://stay-glamour.com/v-morge-a