Στη συνάντηση αποφοίτων οι παλιοί συμμαθητές γελούσαν με τον αριστούχο που έγινε πλυντζής αυτοκινήτων, αλλά δεν μπορούσαν καν να φανταστούν τι θα έκανε εκείνος 😨😱
Σε μία από τις συναντήσεις αποφοίτων οι παλιοί συμμαθητές συγκεντρώθηκαν σε ένα ακριβό εστιατόριο, στη θερινή βεράντα. Ο καθένας με τη σειρά του έλεγε τι έγινε στη ζωή του, πόσα κερδίζει, σε ποια χώρα κάνει διακοπές.
Όμως όλα είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.
Ένας από τους συμμαθητές, που πλέον θεωρούσε τον εαυτό του μεγάλο επιχειρηματία, μια μέρα σταμάτησε σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Το αυτοκίνητό του ήταν ακριβό, γυαλιστερό, από εκείνα που αγοράζονται για επίδειξη. Βγήκε αδιάφορα από το όχημα και ξαφνικά πάγωσε.
Ως πλυντζής δούλευε ο παλιός τους αριστούχος. Εκείνος που καθόταν πάντα στο πρώτο θρανίο, κέρδιζε μαθητικούς διαγωνισμούς, μπήκε σε ένα φημισμένο πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με άριστα. Οι καθηγητές είχαν μεγάλες προσδοκίες από αυτόν.
Ο επιχειρηματίας στην αρχή δεν πίστεψε στα μάτια του και μετά ξέσπασε σε δυνατά γέλια. Άρχισε να κάνει ειρωνικά σχόλια, τραβώντας τα πάντα με το κινητό του.
— Και λοιπόν, σε βοήθησαν οι γνώσεις; — είπε με χλευασμό. — Τόσα χρόνια σπουδές και στο τέλος ένας απλός πλυντζής. Αυτή κι αν είναι επιτυχία.
Τραβούσε επίτηδες κοντινά πλάνα από τη βρεγμένη στολή, το σφουγγάρι στα χέρια, το νερό που έτρεχε πάνω στο αυτοκίνητο.
— Άκου, έλα απόψε στο εστιατόριο με τα παιδιά, — πρόσθεσε με προσποιητή καλοσύνη. — Αν σε αφήσει το αφεντικό. Ή έχεις αυστηρό ωράριο;
Ήταν μια φτηνή προσπάθεια ταπείνωσης.
Ο αριστούχος συνέχισε να δουλεύει ήρεμα. Έστυψε προσεκτικά το σφουγγάρι, κοίταξε τον πελάτη και απάντησε με σταθερή φωνή:
— Θα προσπαθήσω να έρθω.
Καμία δικαιολογία, κανένα συναίσθημα. Μόνο ψυχραιμία.
Ο επιχειρηματίας πέταξε τα χρήματα, μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε, σίγουρος ότι είχε εξασφαλίσει εξαιρετικό υλικό για το βραδινό του «σόου».
Το βράδυ, στη συνάντηση, περίμενε την κατάλληλη στιγμή. Όλοι είχαν ήδη πιει, οι συζητήσεις είχαν γίνει πιο δυνατές. Τότε σηκώθηκε και είπε:
— Θέλετε να δείτε πώς κατέληξε ο σχολικός μας ιδιοφυΐα; Τώρα θα δείτε αποκλειστικό.
Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε το βίντεο.
Στην οθόνη — ο ίδιος αριστούχος με βρεγμένη στολή να πλένει αυτοκίνητο.
Στην αρχή ακούστηκε ένα χαμηλό γελάκι από τα τραπέζια. Μετά κάποιος γέλασε ανοιχτά.
— Να και το άριστα.
— Τουλάχιστον δεν είναι άνεργος.
— Θυμάστε πώς μιλούσε για προοπτικές; Για επιχειρήσεις;
Η κακία ήταν σχεδόν απτή. Κανείς όμως από όσους γελούσαν δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα έκανε ο απλός πλυντζής αυτοκινήτων. Ένα λεπτό αργότερα όλοι μετάνιωσαν για τα πειράγματα και τα γέλια τους. 😢😨 Η συνέχεια της ιστορίας ειπώθηκε στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Και εκείνη τη στιγμή ένα μαύρο γερμανικό SUV πλησίασε αθόρυβα τη βεράντα. Το αυτοκίνητο ήταν καινούργιο και προφανώς άξιζε περισσότερο από τα αυτοκίνητα των περισσότερων παρευρισκομένων μαζί.
Η πόρτα άνοιξε.
Από το όχημα κατέβηκε ένας άνδρας με άψογα εφαρμοστό, ακριβό κοστούμι. Ήρεμος, σίγουρος, χωρίς ίχνος βιασύνης. Ήταν ο ίδιος ο αριστούχος.
Οι συζητήσεις σταμάτησαν αμέσως. Η αντίθεση ήταν τεράστια. Στην οθόνη — ένας πλυντζής. Μπροστά τους — ένας άνδρας που έμοιαζε να ήρθε για να κλείσει συμφωνία εκατομμυρίων.
Πλησίασε το τραπέζι και είπε ήρεμα:
— Καλησπέρα. Συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Ο επιχειρηματίας προσπάθησε να ξαναπάρει τον έλεγχο.
— Σε άφησε το αφεντικό από το πλυντήριο; Ή άλλαξες ρούχα για χάρη μας; Και το αυτοκίνητο μάλλον είναι νοικιασμένο.
Τα γέλια δεν ακούγονταν πλέον τόσο σίγουρα.
Ο άνδρας τον κοίταξε ήρεμα και απάντησε:
— Εκείνη την ημέρα αντικαθιστούσα έναν υπάλληλο. Η μητέρα του πέθανε ξαφνικά. Έπρεπε να πάρω τη θέση του επειγόντως.
Έκανε μια παύση και πρόσθεσε:
— Είναι η δική μου αλυσίδα πλυντηρίων αυτοκινήτων. Σε όλη τη χώρα υπάρχουν πάνω από τριάντα.
Η σιωπή έγινε βαριά.
— Μερικές φορές είναι χρήσιμο να θυμάσαι πώς μοιάζει κάθε δουλειά. Ακόμα κι αν είσαι ο ιδιοκτήτης.
Μιλούσε χωρίς θυμό, χωρίς έπαρση. Απλώς διαπίστωνε ένα γεγονός.
Εκείνος που είχε γελάσει πιο δυνατά κατέβασε το βλέμμα. Το βίντεο στην οθόνη ξαφνικά φαινόταν τελείως διαφορετικό.
