Συγκλονίζει η Γεωργία Μπίκα: «Πώς να αποδείξω ό,τι μου συνέβη; Έπρεπε να έχω κάμερα στο δωμάτιο;»

by Newsroom i-diakopes.gr
Συγκλονίζει η Γεωργία Μπίκα: «Πώς να αποδείξω ό,τι μου συνέβη; Έπρεπε να έχω κάμερα στο δωμάτιο;»

Γεωργία Μπίκα: Η αφοπλιστική συνέντευξη

Μια συγκλονιστική συνέντευξη παραχώρησε η Γεωργία Μπίκα έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την υπόθεση της. Η νεαρή κοπέλα προσπαθεί να στήσει την ζωή της από την αρχή όσο δύσκολο και αν είναι μετά την απόφαση του δικαστηρίου.

Ήταν αρχές του χρόνου όταν η είδηση πως μια νεαρή κοπέλα βιάστηκε στη σουίτα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στη Θεσσαλονίκη κατά τα διάρκεια πρωτοχρονιάτικου ρεβεγιόν, κυριαρχεί στην επικαιρότητα. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά, με την Γεωργία Μπίκα να αποφεύγει τα ΜΜΕ και μέσω του δικηγόρου της να προχωρά σε μια σειρά καταγγελιών που προκάλεσαν ακόμη και την παρέμβαση κυβερνητικών στελεχών. Έξι μήνες μετά, το απαλλακτικό βούλευμα για τον βασικό κατηγορούμενο Βασίλη Λεβέντη και η πρόταση της εισαγγελέως ότι η καταγγέλλουσα ψεύδεται και δεν έχει υπάρξει κανένας βιασμός ανατρέπουν τα δεδομένα και δημιουργούν πλήθος ερωτημάτων.

Συγκλονίζει η Γεωργία Μπίκα: «Πώς να αποδείξω ό,τι μου συνέβη; Έπρεπε να έχω κάμερα στο δωμάτιο;»

Το κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης, η 26χρονη Γεωργία Μπίκα, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, μιλάει στο protothema.gr για όλους και για όλα. «Προσπαθώ να είμαι δυνατή και να προχωράω μπροστά. Πρέπει να τα καταφέρω» λέει και συνεχίζει: «Υπάρχουν μέρες που είμαι θυμωμένη, υπάρχουν μέρες που είμαι στεναχωρημένη και άλλες που δεν μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι…». Όσο για τις εξελίξεις, η νεαρή κοπέλα αναφέρει πως «Στο μυαλό μου είχαν σβήσει όλα. Συνέβησαν πολλά πράγματα τα οποία γνωρίζω μόνο εγώ και αυτοί που τα ζούσαν εκείνη τη στιγμή μαζί μου» και προσθέτει «Πώς να αποδείξω ό,τι μου συνέβη; Έπρεπε να έχω κάμερα στο δωμάτιο;».

Η υπόθεση για την ελληνική δικαιοσύνη έχει κλείσει. Μπήκε στο αρχείο χωρίς να υπάρχει κατηγορούμενος και χωρίς σύμφωνα με το βούλευμα να υπάρχει βιασμός. Συνέχεια, θα υπάρχει μόνο αν η πλευρά της καταγγέλλουσας βρει νέα στοιχεία που θα ανοίξουν και πάλι το φάκελο της υπόθεσης.

Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξη της Γεωργίας Μπίκα στο protothema.gr:

Μετά το βούλευμα

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις και την έκδοση του βουλεύματος ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις σας; Τι προτίθεστε να κάνετε και τι ζητάτε πλέον;

Είναι μια απόφαση η οποία είναι άκυρη και χωρίς στοιχεία. Και τα δικά μου τα στοιχεία που αποδεικνύουν έναν βιασμό, αυτά τα στοιχεία που ζητώ επιπλέον δεν τα έχουν δεχθεί. Αυτό τα λέει όλα. Κανένας δεν μπορεί να μου πει εμένα αν ήθελα ή δεν ήθελα. Αυτό το ξέρω πολύ καλύτερα εγώ. Και ούτε έχω χρήματα να πηγαίνω και να πληρώνω, να μοιράζω χρήματα και να κλείνουν όλα. Τι άλλο μπορώ να πω πάνω σε αυτό; Ποιος μπορεί να μου πει αν ήθελα ή αν δεν ήθελα; Αυτό το ξέρω εγώ. Και όσα στοιχεία μπόρεσα να βρω και να βοηθήσω την υπόθεση μου το έχω κάνει. Τα έχουν όλα. Και τα επιπλέον στοιχεία που θα είχαν είτε δεν μπόρεσαν να τα έχουν είτε δεν ήθελαν. Δεν φταίω εγώ για αυτό.

Και στην πρόταση της εισαγγελέως και το βούλευμα ουσιαστικά αναφέρεται ότι ψεύδεστε. Πως το εκλάβατε αυτό και πως το σχολιάζετε;

Εσείς πιστεύετε ότι η υπόθεση μου έχει αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα; Επειδή έχει λάβει δημοσιότητα και διαστάσεις; Εγω αυτό αναζητώ; Τη δημοσιότητα ή τις διαστάσεις που έχει πάρει για να δικαιωθώ; Δηλαδή πρέπει ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε αυτή τη θέση πρέπει να περιμένει να πάρει διαστάσεις κάτι τέτοιο τραγικό για να δικαιωθεί; Εδω έχουμε φθάσει; Πως να σχολιάσω το ότι η εισαγγελέας αναφέρει ότι εγώ είχα τροχαίο ατύχημα και ότι αυτός ήταν ο λόγος που έχω μελανιές στο πόδι μου; Που αν εγώ ήθελα να φουσκώσω την υπόθεση μου και να πω πράγματα για να αποδείξω κάτι που δεν ισχύει θα πήγαινα και θα τους έλεγα, ορίστε οι μελανιές με ξυλοκόπησαν και με έκαναν; Με ρωτούσαν οι αστυνομικοί και εγώ δεν μπορούσαν να τους δώσω απαντήσεις γιατί δεν θυμόμουν τίποτα. Στο μυαλό μου είχαν σβήσει όλα. Έσβησαν όλα από ένα σημείο. Τι να σας πω; Ένα πράγμα νομίζετε ότι έχω να πω; Συνέβησαν πολλά πράγματα που τα γνωρίζω μόνο εγώ και αυτοί που τα ζούσαν εκείνη τη στιγμή μαζί μου. Είτε ήταν οι αστυνομικοί που τους έκανα την καταγγελία είτε ήταν μετέπειτα οι υπηρεσίες και όλα αυτά. Πήγαινα από τον ένα στον άλλο και δεν έκανε κανένας τίποτα. Και όταν ζητούσα κάτι δεν γινόταν. Άρση απορρήτου γιατί δεν έγινε; Οι κάμερες γιατί να λείπουν σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση; Και εγώ πως να αποδείξω ο,τι μου συνέβη; Έπρεπε να έχω κάμερα μέσα στο δωμάτιο;

Υπάρχουν καταθέσεις όπως του υπαλλήλου security, από τον ρεσεψιονίστ όπου λένε εντελώς διαφορετικά πράγματά από αυτά που εσείς ισχυρίζεστε.

Αυτές οι καταθέσεις έχουν πολλές διαφορές από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία. Και αυτοί οι άνθρωποι ήταν πολύ καλά. Ούτε είχαν πιει, ούτε τους είχαν χορηγήσει κάτι αν προκύπτει κάτι τέτοιο όπως σε μένα ούτε τίποτα. Ήταν καλά στα μυαλά τους αυτοί οι άνθρωποι. Και όμως από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία έχουν αντιφάσεις. Εγω προφανώς και δεν μπορώ να θυμάμαι και δεν μπορώ να ξέρω πως έχουν τα πράγματα μέσα από το δωμάτιο, να με ρωτούν και να μην ξέρω να τους πω πολλά και να μπερδεύομαι γιατί πολύ απλά ήταν τέτοια η κατάσταση μου. Ομως δεν μπορεί κανένας να μου λέει εμένα αν εγώ ήθελα ή αν δεν ήθελα. Το ξέρω πολύ καλύτερα από όλους. Όπως και όλοι το ξέρουν. Ας κλείσουν λοιπόν ακόμη μια φορά τα στόματα να ησυχάσουμε. Και να ξαναβρεθώ μέσα στην πραγματικότητα. Όπως γίνετα