«Την άφησα χωρίς δεκάρα!» — γελούσε ο σύζυγος, διώχνοντας τη γυναίκα με την οποία έζησε τριάντα οκτώ χρόνια για μια νεαρή ερωμένη· όμως μόλις μία ώρα αργότερα, το κουδούνι της πόρτας τους έκανε να μετανιώσουν πικρά για την πράξη τους 😢😲
Η γυναίκα μάζευε τα πράγματά της κάτω από το επίμονο βλέμμα του. Ο άντρας στεκόταν στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας με σταυρωμένα τα χέρια, προσέχοντας να μην πάρει τίποτα «παραπάνω». Φορέματα, πουλόβερ και παλιές φωτογραφίες έπεφταν μέσα στη βαλίτσα. Σιωπηλά πλησίασε το κομοδίνο και άπλωσε το χέρι της προς το κουτί με τα κοσμήματα.
— Αυτό δεν είναι πια δικό σου, είπε ψυχρά. — Πάρε μόνο τα ρούχα.
Γύρισε αργά προς το μέρος του.
— Αυτά τα κοσμήματα μου τα έκαναν δώρο οι γονείς μου. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα.
Χαμογέλασε ειρωνικά και έβγαλε επιδεικτικά έναν φάκελο με έγγραφα.
— Να τα χαρτιά. Το σπίτι είναι στο όνομά μου. Οι λογαριασμοί επίσης. Εδώ δεν είσαι κανείς.
Στον διάδρομο εμφανίστηκε η νέα του σύντροφος με μια ακριβή γούνα. Κολλήθηκε πάνω του, τον αγκάλιασε από τη μέση και γέλασε χαμηλόφωνα. Εκείνος την τράβηξε πιο κοντά και, κοιτάζοντας τη γυναίκα του με εμφανή ικανοποίηση, είπε:
— Βλέπεις, αγαπητή μου; Την άφησα χωρίς δεκάρα.
Η γυναίκα δεν συνέχισε τη διαμάχη. Έκλεισε τη βαλίτσα, σκούπισε τα δάκρυά της με την ανάποδη του χεριού της και έφυγε χωρίς να χτυπήσει την πόρτα. Το σπίτι βυθίστηκε σε μια απρόσμενη σιωπή.
Ο άντρας έβαλε ένα ποτό. Η ερωμένη κάθισε στον καναπέ, χαζεύοντας στο τηλέφωνό της. Συζητούσαν πώς θα ανακαινίσουν το σπίτι και πού θα πάνε διακοπές. Ένιωθε νικητής. Είχε κερδίσει τη δίκη, είχε μεταβιβάσει την περιουσία, είχε αφήσει τη γυναίκα του χωρίς χρήματα και χωρίς στέγη. Του φαινόταν πως είχε σκεφτεί τα πάντα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια.
Ακριβώς μία ώρα αργότερα χτύπησαν την πόρτα. Και μετά από αυτό το χτύπημα, τόσο ο σύζυγος όσο και η ερωμένη μετάνιωσαν βαθιά 🫣😢 Η συνέχεια βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο👇👇
Το χτύπημα δεν ήταν δειλό, αλλά σταθερό και βαρύ. Ο άντρας πήγε να ανοίξει, νιώθοντας κάτι κρύο και δυσάρεστο να τον σφίγγει εσωτερικά.
Στο κατώφλι στέκονταν δύο γεροδεμένοι άντρες με στολή και ένα άτομο με πολιτικά ρούχα κρατώντας έναν φάκελο.
— Είστε ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος; ρώτησε ήρεμα ο τελευταίος, χωρίς να μπει μέσα.
— Ναι. Και ποιο είναι το πρόβλημα; Είναι ιδιωτική περιουσία.
— Συλλαμβάνεστε στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης για απάτη ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και παράνομη πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Ο άντρας προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί, θυμήθηκε την κερδισμένη αστική δίκη, τα έγγραφα, το δικαίωμα ιδιοκτησίας του. Όμως ο ανακριτής εξήγησε ήρεμα ότι δεν επρόκειτο για διανομή περιουσίας, αλλά για μεταφορές χρημάτων από την κάρτα της συζύγου του, για δάνεια που εκδόθηκαν τη νύχτα στο όνομά της και για πλαστογραφημένη ηλεκτρονική υπογραφή.
Η ερωμένη έτρεξε στον διάδρομο. Χλώμιασε βλέποντας τους ένστολους.
— Είναι λάθος. Έλεγε ότι όλα είναι δικά του.
— Οι αγορές που έγιναν με την κάρτα της συζύγου σας είναι καταγεγραμμένες. Η γούνα, τα κοσμήματα, οι μεταφορές σε προσωπικούς λογαριασμούς. Υπάρχουν καταγραφές από κάμερες και τραπεζικά δεδομένα, απάντησε ψυχρά ο ανακριτής.
Ο άντρας κάθισε σε μια καρέκλα σαν να άδειασε από αέρα. Άρχισε να δικαιολογείται, μιλώντας για οικογενειακό προϋπολογισμό και κοινή περιουσία. Του εξήγησαν ήρεμα τη διαφορά ανάμεσα στη συναίνεση και την υπεξαίρεση.
Η ερωμένη προσπαθούσε να βγάλει τη γούνα, διαβεβαιώνοντας πως δεν ήξερε τίποτα. Της είπαν ότι όλα θα διευκρινιστούν στο τμήμα.
Όταν οι χειροπέδες έκλεισαν στους καρπούς του, ο σύζυγος κατάλαβε για πρώτη φορά ότι στην πραγματικότητα είχε μείνει χωρίς τίποτα. Το σπίτι σφραγίστηκε, οι λογαριασμοί πάγωσαν, το αυτοκίνητο κατασχέθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο.
Και η γυναίκα που είχε διώξει εκείνη τη στιγμή καθόταν ήδη στο ζεστό διαμέρισμα της αδελφής της, δίνοντας κατάθεση. Ήξερε εδώ και καιρό για τις νυχτερινές του μεθοδεύσεις και απλώς περίμενε μέχρι το ποσό να γίνει αρκετά μεγάλο για σοβαρή κατηγορία.
Ο σύζυγος γελούσε ότι την άφησε χωρίς δεκάρα. Αλλά τελικά, εκείνος ήταν που έμεινε χωρίς τίποτα.