Την πρώτη νύχτα του γάμου αποφάσισα να κάνω μια φάρσα στον άντρα μου και κρύφτηκα κάτω από το κρεβάτι για να του κάνω έκπληξη· όμως όταν άνοιξε η πόρτα, στο δωμάτιο μπήκε όχι ο άντρας μου, αλλά ένας άγνωστος 😱
Έβγαλε το τηλέφωνό του και τηλεφώνησε σε κάποιον. Έμεινα τρομοκρατημένη ακούγοντας τη συνομιλία του και καταλαβαίνοντας ποιος ήταν πραγματικά. 🫣☹️
Την πρώτη νύχτα του γάμου αποφάσισα να κάνω μια φάρσα στον άντρα μου και κρύφτηκα κάτω από το κρεβάτι. Μου φαινόταν ότι θα ήταν αστείο και γλυκό, εκείνη η χαζή ιστορία που θα θυμόμασταν μετά από χρόνια. Ήθελα να εκπλήξω τον Άλεξ και να ξεκινήσουμε τη κοινή μας ζωή με ένα χαμόγελο.
Κάτω από το κρεβάτι ήταν στενά και γεμάτα σκόνη. Η σκόνη μου γαργαλούσε τη μύτη και κάλυψα το στόμα μου με το χέρι για να μη με προδώσει ένα φτέρνισμα. Ήμουν ξαπλωμένη στο κρύο παρκέ και το ακριβό λευκό νυφικό μου ήταν τσαλακωμένο και πιεσμένο στο πάτωμα. Η δαντέλα πιανόταν στο χαλί, το τούλι μπλεκόταν στα πόδια μου, αλλά άντεχα. Όλα έπρεπε να πάνε τέλεια.
Ξαναζούσα αυτή τη σκηνή στο μυαλό μου ξανά και ξανά. Ο Άλεξ θα έμπαινε στο δωμάτιο, κουρασμένος αλλά ευτυχισμένος. Θα έβγαζε το σακάκι, θα χαλάρωνε τη γραβάτα και θα με φώναζε σιγανά με το όνομά μου. Εκείνη τη στιγμή θα έβγαινα από κάτω από το κρεβάτι, θα μπλεκόμουν στο φόρεμα και θα γελούσαμε, πέφτοντας στο κρεβάτι.
Η πόρτα του δωματίου άνοιξε με ένα βαρύ τρίξιμο. Τεντώθηκα και δάγκωσα το χείλος μου για να μη γελάσω νωρίτερα απ’ ό,τι έπρεπε. Η καρδιά μου χτυπούσε γρήγορα, το σώμα μου ήταν έτοιμο να πεταχτεί έξω ανά πάσα στιγμή.
Όμως τα βήματα ήταν διαφορετικά.
Δεν ήταν τα ήρεμα βήματα του Άλεξ. Άκουσα έναν κοφτό, σίγουρο ήχο από τακούνια, σαν κάποιος να περπατούσε επίτηδες κάνοντας θόρυβο. Από τη στενή χαραμάδα ανάμεσα στο κάλυμμα του κρεβατιού και το πάτωμα είδα ανδρικά παπούτσια. Ξένα παπούτσια.
Το στρώμα έτριξε όταν ο άγνωστος κάθισε στην άκρη του κρεβατιού ακριβώς από πάνω μου. Το δωμάτιο βυθίστηκε στη σιωπή και μετά ο άντρας έβγαλε το τηλέφωνό του. Η οθόνη άναψε και τηλεφώνησε σε κάποιον.
Πάγωσα με όσα άκουσα στη συνέχεια 😨😲 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Ο άνθρωπος που είδα ήταν ο καλύτερος φίλος του άντρα μου. Τον αναγνώρισα αμέσως, ακόμη και από τα παπούτσια.
Έβαλα το χέρι στο στόμα μου και φοβόμουν ακόμη και να αναπνεύσω.
Έβγαλε το τηλέφωνό του και τηλεφώνησε σε κάποιον.
— Ναι, είμαι ήδη στο δωμάτιό τους. Εδώ δεν υπάρχει κανείς, — είπε με σίγουρη φωνή.
Δεν κατάλαβα αμέσως το νόημα αυτών των λόγων.
— Όλα θα γίνουν όπως τα έχουμε σχεδιάσει. Να είσαι σίγουρος, θα το πάω μέχρι τέλους.
Μιλούσε ήρεμα, χωρίς συναίσθημα, σαν να συζητούσε συνηθισμένες επαγγελματικές υποθέσεις.
— Όχι, αύριο το πρωί θα είναι ήδη νεκρός. Τα έχω προβλέψει όλα.
Το σκοτάδι απλώθηκε μπροστά στα μάτια μου. Ήμουν ξαπλωμένη κάτω από το κρεβάτι με το νυφικό και άκουγα πώς σχεδίαζαν τη δολοφονία του άντρα μου.
— Και το θέμα της συζύγου έχει λυθεί. Για την αστυνομία θα είναι εύκολο να την κατηγορήσουν όταν το πρωί βρουν το σώμα. Ο πρώτος ύποπτος είναι πάντα ο σύζυγος.
Έσφιξα τα δάχτυλά μου τόσο δυνατά που τα νύχια μπήχτηκαν στην παλάμη μου. Κατάλαβα ότι στο σχέδιό τους ο άντρας μου θα πέθαινε και εγώ θα κατέληγα στη φυλακή.
— Καλύτερα σκέψου πώς να πουλήσεις την επιχείρησή του με τον πιο συμφέροντα τρόπο. Μετά τον θάνατό του όλες οι μετοχές θα περάσουν σε μένα. Εντάξει, θα είμαι σε επαφή. Θα σε καλέσω όταν όλα θα έχουν τελειώσει.
Η συνομιλία διακόπηκε. Σηκώθηκε, κοίταξε για άλλη μια φορά το δωμάτιο και έφυγε, χωρίς να υποψιαστεί ότι κάτω από το κρεβάτι υπήρχε μια μάρτυρας.
Μόλις έκλεισε η πόρτα, σύρθηκα έξω από κάτω από το κρεβάτι και κάλεσα αμέσως το 911. Η φωνή μου έτρεμε, τα λόγια μπερδεύονταν, αλλά κατάφερα να πω το πιο σημαντικό.
Όταν τα είπα όλα στον άντρα μου, στην αρχή δεν με πίστεψε. Έλεγε ότι αυτό ήταν αδύνατο, ότι ο φίλος του δεν ήταν ικανός για κάτι τέτοιο. Όμως λίγες ώρες αργότερα έγινε ξεκάθαρο ότι η ανόητη φάρσα μου του είχε σώσει τη ζωή.
