Η σύζυγος γύρισε από τη δουλειά νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως και έπιασε τον άντρα της με την ερωμένη του κατευθείαν στο κρεβάτι· όμως αντί για δάκρυα και σκάνδαλα, απλώς χαμογέλασε και πήγε στην κουζίνα να ετοιμάσει πρωινό για τους «ερωτευμένους» ☹️🫣
Ο άντρας και η ερωμένη του δεν είχαν ιδέα ότι αυτό το πρωινό θα το θυμούνται για όλη τους τη ζωή 😱
Η Άννα γύρισε από τη δουλειά νωρίς το πρωί, μετά τη βάρδιά της. Η μέρα ήταν εξαντλητική και αποφάσισε να μην περάσει από το κατάστημα, αλλά να πάει κατευθείαν στο σπίτι. Ανέβηκε τις σκάλες, άνοιξε την πόρτα και αμέσως ένιωσε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο διαμέρισμα.
Στο χολ επικρατούσε μια αφύσικη σιωπή. Και ταυτόχρονα — δεν ήταν άδειο. Δίπλα στα παπούτσια του Μαρκ υπήρχαν ξένα παπούτσια με ψηλό τακούνι. Στην κρεμάστρα κρεμόταν ένα ανοιχτόχρωμο γυναικείο παλτό.
Από το υπνοδωμάτιο ακούγονταν πνιχτοί ήχοι, ένα σύντομο γέλιο, το γνώριμο τρίξιμο του κρεβατιού. Στον αέρα πλανιόταν το γλυκό άρωμα ενός άγνωστου αρώματος. Ήξερε με βεβαιότητα ότι δεν ήταν το δικό της.
Η Άννα στάθηκε μπροστά στην πόρτα. Το φως από το δωμάτιο έπεφτε στο χαλί. Πίσω από την πόρτα ακουγόταν ξένη ανάσα.
Άνοιξε την πόρτα του υπνοδωματίου και πάγωσε.
Στο κρεβάτι τους υπήρχαν δύο άνθρωποι. Ο άντρας της και μια άγνωστη γυναίκα. Μισόγυμνοι, αναστατωμένοι, υπερβολικά κοντά ο ένας στον άλλον. Στον λαιμό της γυναίκας έλαμπε ένα κόσμημα. Ο Μαρκ, βλέποντας τη γυναίκα του, χλόμιασε. Η ερωμένη, από ντροπή, προσπάθησε να καλυφθεί με το σεντόνι.
Η Άννα τους κοιτούσε ήρεμα, χωρίς φωνές, χωρίς δάκρυα, ούτε καν με θυμό.
— Θα είμαι στην κουζίνα, — είπε ήρεμα. — Ντυθείτε και βγείτε. Πρέπει να μιλήσουμε.
Στην κουζίνα η Άννα άναψε το φως, έβγαλε τα τρόφιμα και ένα μαχαίρι. Η λεπίδα χτυπούσε ρυθμικά πάνω στην επιφάνεια κοπής.
Ο άντρας και η ερωμένη του δεν ήξεραν ακόμη ότι αυτό το πρωινό θα το θυμούνταν για όλη τους τη ζωή. 😲😱 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στα σχόλια 👇👇
Η Άννα έκοβε τα λαχανικά αργά και προσεκτικά. Το μαχαίρι χτυπούσε σταθερά, σχεδόν υπνωτιστικά. Ο Μαρκ και η γυναίκα κάθονταν στο τραπέζι, σφιγμένοι, χωρίς να καταλαβαίνουν γιατί τους κάλεσαν στην κουζίνα.
Η Άννα έβαλε τα πιάτα μπροστά τους και κάθισε απέναντι.
— Ας φάμε πρώτα πρωινό, — είπε ήρεμα. — Πεινάω τρομερά μετά τη βάρδια. Μετά θα τα συζητήσουμε όλα.
Ο Μαρκ και η ερωμένη χαλάρωσαν. Ο Μαρκ μάλιστα χαμογέλασε, σαν να έμοιαζαν ξαφνικά όλα σχεδόν φυσιολογικά. Πήρε το πιρούνι και άρχισε να τρώει με λαιμαργία.
— Πάντα μαγείρευες καλά, — είπε.
— Ναι, — έγνεψε η Άννα. — Αλλά έχω άσχημα νέα. Αυτό είναι το αποχαιρετιστήριο πρωινό σας.
Ο Μαρκ σήκωσε το βλέμμα του προς το μέρος της.
— Τι εννοείς; Θα ζητήσεις διαζύγιο;
— Όχι μόνο αυτό, — είπε η Άννα και ξαφνικά χαμογέλασε παράξενα.
Ο Μαρκ έβαλε άλλη μια μπουκιά στο στόμα του. Και ξαφνικά πάγωσε. Κατάπιε, έβηξε και χλόμιασε απότομα.
— Τι… — έπιασε τον λαιμό του. — Τι έβαλες μέσα;
Η Άννα τον κοίταξε ήρεμα.
— Τίποτα επικίνδυνο, — είπε. — Αλλά ξέρεις πόσο πανικοβάλλεσαι.
Η ανάσα του έγινε πιο γρήγορη. Η γυναίκα δίπλα του πετάχτηκε όρθια.
— Έχεις αλλεργία, — ψιθύρισε. — Δεν είσαι καλά;
Ο Μαρκ άρχισε να πνίγεται από τον φόβο, χωρίς πια να καταλαβαίνει τι ένιωθε πραγματικά και τι ήταν μόνο στο μυαλό του.
Η Άννα σηκώθηκε.
— Παρεμπιπτόντως, έβαλα στην άκρη τα φάρμακα, — είπε αδιάφορα. — Μην ανησυχείς. Δεν είναι δηλητήριο.
Πλησίασε την πόρτα και γύρισε.
— Σε όλη σου τη ζωή θα θυμάσαι πώς έτρωγες αυτό το πρωινό και νόμιζες ότι θα πεθάνεις. Κι εγώ θα θυμάμαι πώς με πρόδωσες.
Η Άννα βγήκε και έκλεισε την πόρτα με δύναμη. Η ερωμένη μόλις που πρόλαβε να καλέσει ασθενοφόρο και ο Μαρκ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με αλλεργική αντίδραση στο πιπέρι, που με κάποιον τρόπο είχε καταλήξει στο φαγητό.
Source: https://stay-glamour.com/zastukala-m
