Ιωάννης Ιωαννίδης: «Αχρηστοκρατία και διαφθορά απειλούν την Ελλάδα»

Ιωάννης Ιωαννίδης: «Αχρηστοκρατία και διαφθορά απειλούν την Ελλάδα»

Μια σκληρή και αμείλικτη ακτινογραφία της ελληνικής πραγματικότητας

Σε μια ηχηρή και βαθύτατα επικριτική παρέμβαση προχώρησε ο διεθνούς κύρους επιστήμονας και καθηγητής Ιωάννης Ιωαννίδης, προβαίνοντας σε έναν συνολικό απολογισμό της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, οι θεσμοί και ο κρατικός μηχανισμός.

Με λόγο αφοπλιστικό και βασισμένος σε σκληρά δεδομένα, ο κ. Ιωαννίδης έκανε λόγο για μια επικίνδυνη «αχρηστοκρατία» που έχει εγκαθιδρυθεί στη χώρα, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με υπαρξιακούς κινδύνους που απειλούν την ίδια τη μελλοντική της επιβίωση. Ανάμεσα στις κυριότερες απειλές εντοπίζει τη διάχυτη θεσμική διαφθορά, την πλήρη απαξίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και μια δημογραφική κρίση που ισοδυναμεί με συνθήκες σταδιακού αυτοεξαφανισμού του έθνους.

Ιωάννης Ιωαννίδης: «Αχρηστοκρατία και διαφθορά απειλούν την Ελλάδα»

Η «αχρηστοκρατία», η υποταγή των θεσμών και η διαφθορά

Σύμφωνα με την ανάλυση του καθηγητή, η χώρα μαστίζεται από ένα παγιωμένο σύστημα εξουσίας στο οποίο άτομα στερούμενα των απαραίτητων προσόντων, της ικανότητας ή της προσφοράς έχουν καταλάβει καίριες θέσεις σε σχεδόν όλους τους δημόσιους θεσμούς.

Η διαφθορά, όπως επισημαίνει, δεν αποτελεί κάποιο μεμονωμένο ή περιθωριακό φαινόμενο, αλλά είναι βαθιά ριζωμένη και άμεσα συνυφασμένη με τη λειτουργία του κράτους. Οι ιθύνοντες, σύμφωνα με τον ίδιο, εστιάζουν στην εξυπηρέτηση στενών ολιγαρχικών συμφερόντων και οικογενειοκρατικών δικτύων, δίνοντας καθημερινή μάχη για τη διατήρηση ενός καθεστώτος που έχει αποκοπεί πλήρως από τις πραγματικές ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών.

Παράλληλα, ο κ. Ιωαννίδης άσκησε δριμεία κριτική στη λειτουργία της δικαιοσύνης, υποστηρίζοντας ότι έχει υποταχθεί στην κυβερνητική βούληση, με αποτέλεσμα τα διάφορα σκάνδαλα που βλέπουν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας να αποτελούν απλώς την ορατή κορυφή ενός τεράστιου παγόβουλου.

Κοινωνία σε απόγνωση και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής

Σκιαγραφώντας την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα πολίτη, ο καθηγητής περιέγραψε μια κοινωνία σε βαθιά και διαρκή κρίση, όπου οι άνθρωποι αγωνίζονται να επιβιώσουν κάτω από εξαιρετικά αντίξοες οικονομικές συνθήκες, βιώνοντας συνεχή αβεβαιότητα και φόβο για το αύριο των παιδιών τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι κατά καιρούς κυβερνητικές εξαγγελίες και τα διάφορα οικονομικά επιδόματα χαρακτηρίζονται από τον ίδιο ως προσωρινές ενέσεις ρευστότητας ή «χαρτζιλίκια», τα οποία στόχο έχουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα μεγάλα δομικά αδιέξοδα της χώρας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ποιότητα ζωής στις πόλεις, σημειώνοντας ότι η Αθήνα καταγράφει απογοητευτικές επιδόσεις σε διεθνείς δείκτες βιωσιμότητας, φέρνοντας την πρωτεύουσα σε θέσεις που παραπέμπουν σε περιοχές με τεράστια κοινωνικά προβλήματα παγκοσμίως, ενώ την ίδια στιγμή η ελληνική επαρχία βιώνει την πλήρη εγκατάλειψη και την ερημοποίηση.

Δημογραφικό αδιέξοδο: Δείκτες που θυμίζουν εμπόλεμη ζώνη

Ως την πλέον δραματική απειλή για το μέλλον του τόπου, ο Ιωάννης Ιωαννίδης αναδεικνύει το δημογραφικό πρόβλημα. Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, υπογράμμισε ότι ο συνδυασμός της κατακόρυφης πτώσης των γεννήσεων και της αύξησης των θανάτων φέρνει την Ελλάδα μπροστά σε μια ιστορική καμπή.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, αν δεν υπάρξει μια άμεση και δραστική ανατροπή, η χώρα οδεύει με ταχύτητα προς το σημείο όπου οι θάνατοι θα είναι διπλάσιοι από τις γεννήσεις. Αυτή η συνθήκη δημογραφικής κατάρρευσης, όπως σημείωσε, συναντάται παγκοσμίως σχεδόν αποκλειστικά σε χώρες που βρίσκονται σε κατάσταση εμπόλεμης σύρραξης.

Ιωάννης Ιωαννίδης: «Αχρηστοκρατία και διαφθορά απειλούν την Ελλάδα»

Η κατάρρευση της παιδείας και η ρετσινιά του «λαϊκισμού»

Αναφερόμενος στον τομέα της παιδείας, ο καθηγητής στάθηκε στα απογοητευτικά αποτελέσματα των διεθνών αξιολογήσεων (όπως οι εξετάσεις PISA), υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει υποχωρήσει σημαντικά σε σύγκριση με άλλες χώρες, στερώντας πολύτιμα εφόδια από τη νέα γενιά. Παρά την πραγματικότητα αυτή, τα επίσημα κυβερνητικά αφηγήματα συχνά επιχειρούν να εξωραΐσουν την κατάσταση, αποφεύγοντας κάθε ουσιαστική αυτοκριτική.

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Ιωαννίδης σχολίασε την τακτική της πολιτικής ηγεσίας να βαφτίζει συλλήβδην ως «λαϊκισμό» κάθε τεκμηριωμένη κριτική που βασίζεται σε επίσημα στοιχεία και επιστημονικά δεδομένα. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η αποτύπωση της αλήθειας αποτελεί θεμελιώδες χρέος απέναντι στην κοινωνία, πέρα και πάνω από επικοινωνιακές ετικέτες και πολιτικά προσχήματα.

Προτεινόμενα