«Μαμά σώσε με»: Τσακίζει κόκαλα η κατάθεση της Κάλλι Αναγνώστου για τις εφιαλτικές στιγμές με τον 5χρονο γιο της

«Μαμά σώσε με»: Τσακίζει κόκαλα η κατάθεση της Κάλλι Αναγνώστου για τις εφιαλτικές στιγμές με τον 5χρονο γιο της

Μάτι: Τι είπε στην κατάθεσή της η Κάλλι Αναγνώστου

Ράγισε καρδιές η κατάθεση της Κάλλι Αναγνώστου στο Εφετείο για όσα έζησε με τον μικρό της γιο στην φονική πυρκαγιά στο Μάτι, που στοίχισε τη ζωή σε 102 ανθρώπους. Όπως έχει γίνει γνωστό η Κάλλι Αναγνώστου, η οποία έζησε τον εφιάλτη μαζί με τον 5,5 ετών -τότε- γιο της, είχε αποτέλεσμα να υποστούν και οι δύο εκτεταμένα εγκαύματα που ακόμη τους βασανίζουν.

Η γυναίκα ξεσπώντας σε λυγμούς αποκάλυψε τις λεπτομέρειες πίσω από τη φρίκη: «Δεν μπορώ εγώ να φτιάξω αυτά, ό,τι έχουν χαλάσει στο παιδί μου. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο γι’ αυτό. Το μόνο που μπορώ είναι να σας ζητήσω, όλος αυτός ο πόνος του γιου μου να μη περάσει έτσι. Ανήκω στην κατηγορία εκείνων που τα έζησε όλα. Θέλω να δικαιωθεί αυτό. Να βγει αυτή η αλήθεια. Να μην ξανασυμβεί. Θέλω να μου επιτρέψετε να φέρω τη φωνή του εδώ μέσα. Δεν μπορεί να έρθει ο ίδιος», είπε και πρόβαλε ένα βίντεο με τη φωνούλα του γιου της να ζητάει δικαιοσύνη.

«Μαμά σώσε με»: Τσακίζει κόκαλα η κατάθεση της Κάλλι Αναγνώστου για τις εφιαλτικές στιγμές με τον 5χρονο γιο της

Οι πρώτες στιγμές στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι

Η Κάλλι Αναγνώστου, που μαζί με τον γιο της σώθηκαν από θαύμα, αναφέρθηκε σε όσα βίωσαν. «Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγιναν γεγονότα στην περιοχή. Ήταν η πρώτη φορά που δεν ήρθε κανένας. Κάποια στιγμή, κατά τις έξι παρά, κατέβηκα κάτω. Έριξα μια ματιά από τα παράθυρα και έβλεπα μια μαυρίλα. Δεν υπήρχε σειρήνα, πυροσβεστικό, αστυνομία, τίποτα. Εμείς δεν ξέραμε τίποτα, ήταν ο πεθερός μου και εκείνος ανήσυχος. Κάναμε βόλτα γύρω από το σπίτι. Μόνο μαυρίλα. Κάποια στιγμή στη βεράντα έβλεπα πράγματα να πετάνε. Κάηκε το χέρι μου που έπεσε ένα μεγάλο κομμάτι στάχτης. Το μόνο που άκουσα ήταν ο δήμαρχος Ραφήνας, ότι η φωτιά πάει στον Διόνυσο και οι κάτοικοι να μη βγουν… Τα τηλέφωνα είτε δεν απαντούν είτε βουίζουν.

Κατά τις έξι και πέντε ξύπνησε το παιδί και τότε κόπηκε το ρεύμα. Από ένστικτο ανέβηκα επάνω και πήρα ρούχα για το παιδί. Έριξα μια ματιά έξω και είδα το μαύρο σύννεφο είχε φτάσει σε εμάς. Είδα τεράστιες φλόγες δεξιά μου και φώναξα το παιδί μου. Καιγόμαστε. Κλάματα. Δεν μπορεί να γίνεται αυτό. Είναι ταινία. Είναι όνειρο. Είναι εφιάλτης. Ήταν ο δικός μου εφιάλτης. Φώναξα στο παιδί μου “Κωνσταντίνε φεύγουμε τώρα”. Κανένας δεν μας είπε να φύγουμε. Να μη ζήσει το παιδί μου αυτό που έζησε. Αρχίζει να ουρλιάζει “μαμά μου θα καούμε; Μαμά μου θα πεθάνουμε;” Και εγώ να του λέω “ντύσου, θα φύγουμε. Δεν έχουμε επιλογή”. Τις φλόγες τις βλέπαμε στα δέντρα γύρω μας. Έξι και τέταρτο. Το ρολόι που φορούσα είχε μέταλλο και μου έκαψε το δέρμα. Με πάγωσε περισσότερο η θέα από τις φλόγες που έρχονταν πάνω μου», σημείωσε η Κάλλι Αναγνώστου.

«Μαμά σώσε με»: Τσακίζει κόκαλα η κατάθεση της Κάλλι Αναγνώστου για τις εφιαλτικές στιγμές με τον 5χρονο γιο της

«Μαμά σώσε με» φώναζε ο 5χρονος γιος της Κάλλις Αναγνώστου

Η κατάθεσή της αποτυπώνει τη φρίκη: «Μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει τη φρίκη; Κανένας. Γιατί δεν ήταν εκεί. Εμείς ήμασταν εκεί και το ζήσαμε. Ξαφνικά το παιδί φωνάζει “μαμά”. Και πέφτουμε και οι δύο κάτω και αρχίζει να ουρλιάζει. “Μαμά καίγομαι”. Συνειδητοποίησα ότι δεν είχε βάλει τη μπλούζα του. Καίγεται το δέρμα του και έχω βάλει τα νύχια μου μέσα στο σώμα του. Φωνάζω συνέχεια. “Μην κοιτάς τίποτα, μόνο τρέξε”. Βρισκόμαστε ανάμεσα στον δρόμο… Όπως τρέχουμε λιώνουν τα πόδια του και εγώ δεν μπορώ να του πω τίποτα. Φωνάζει “μαμά βοήθα με, μαμά σώσε με”. Εγώ δεν τον πήρα αγκαλιά γιατί αν το έκανα αυτό θα ήμασταν οι πρώτοι που θα εύρισκαν αγκαλιά. Ήμασταν μόνοι μας και καιγόμασταν. Η μόνη φωνή και τα ουρλιαχτά ήταν του παιδιού μου. Μια φωνή που την έχω μέσα μου, ακόμα και τώρα φοβάμαι να τον πάρω αγκαλιά».

Η κ. Αναγνώστου εξιστόρησε την προσπάθειά της να φτάσουν με τον γιο της σε ασφαλές σημείο: «Κάποια στιγμή όπως τρέχαμε είδαμε προβολείς. Ήταν ο γιος ενός γείτονα και θεώρησε ότι ήταν πυροσβέστες, αλλά είδε και μια μικρή σκιά. Εγώ πέθαινα ήδη… Είχα πάρει μεγάλο φορτίο. Ένοιωθα τις φλέβες μου να χτυπάνε ακανόνιστα λες και ήθελαν όλα να βγουν από το σώμα. Μας κατεβάζει κάτω και βλέπαμε μόνο καπνούς και πύρινες μπάλες. Μας αφήνει και μας είπε ότι πρέπει να φύγει. Με το που κλείνω την πόρτα του αυτοκινήτου λιποθύμησα για πρώτη φορά. Με παίρνει ο πεθερός μου να με ανεβάσει σε ένα τραπέζι και να πάει να βρει νερό. Δεν ήταν εύκολο. Είχαν φύγει όλοι σαν τρελοί. Καιγόμαστε σαν τα ποντίκια και φύγαμε σαν τα ποντίκια. Βρήκε ένα μπουκάλι και μου έδωσε λίγες σταγόνες. Εκείνη την ώρα λιποθύμησα και άλλες φορές μετά. Με έσυρε. Με έβαλε πάνω στην πλάτη του.

Η πεθερά μου πήρε τον μικρό και πήγαν σε έναν κολπίσκο. Ευτυχώς ήταν μια τουρίστρια και τύλιξε τα ποδαράκια του και αυτό τον βοήθησε. Αν δεν ήταν εκείνη, το παιδί μου θα το είχα χάσει. Στην καλύτερη περίπτωση θα είχε χάσει τα πόδια και τα χέρια του. Μου ζητά βοήθεια. Δεν μπορούσα να του μιλήσω, αλλά δεν ήθελα να καταλάβ