Η συγκλονιστική μάχη του 34χρονου δύτη με το ρεύμα
Με τον πλέον τραγικό τρόπο γράφτηκε ο επίλογος της κατάδυσης στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, καθώς ο 34χρονος δύτης εντοπίστηκε νεκρός στο περιβόητο «Πηγάδι του Διαβόλου». Το χρονικό της μοιραίας βουτιάς, που μετετράπη σε εφιάλτη μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ξεδιπλώνεται μέσα από την ανατριχιαστική μαρτυρία του 28χρονου φίλου του. Ο ίδιος βρισκόταν μαζί του εκείνη τη μέρα και έδωσε μια εξαντλητική, πολύλεπτη μάχη για να τον σώσει από τα ρεύματα του υποβρύχιου σπηλαίου.
Οι δύο φίλοι μοιράζονταν το πάθος τους για τον βυθό κάνοντας μαζί καταδύσεις τα τελευταία τρία χρόνια. Την περασμένη Κυριακή, βρέθηκαν στο γνωστό, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο σημείο. Όπως ανέφερε ο 28χρονος στις Αρχές, περιγράφοντας την αρχική αίσθηση στο νερό: «αισθανόμασταν ότι υπάρχει ένα απαλό ρεύμα με ροή προς την είσοδο της σήραγγας. Ο 34χρονος είχε κάνει ελεύθερη κατάδυση σε αυτό, εγώ όχι». Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως η πρόθεσή τους δεν ήταν εξαρχής να ρισκάρουν, λέγοντας πως «σκοπός δεν ήταν να πάμε πιο βαθιά να συνεχίσουμε στην τρύπα γιατί έχει ένα φθαρμένο, σιδερένιο κιγκλίδωμα».
Η μοιραία στιγμή της παράσυρσης
Τα πράγματα πήραν δραματική τροπή όταν ο άτυχος δύτης βρέθηκε ελάχιστα πιο πέρα από το σημείο ασφαλείας. Σύμφωνα με την ατόφια περιγραφή του διασωθέντα: «πλησίασε την είσοδο και την ξεπέρασε 1-2 μέτρα. Ξαφνικά τον βλέπω να γυρίζει το σώμα του και να κάνει χρήση του σκούτερ γιατί το ρεύμα άρχισε να τον παρασύρει προς τα μέσα. Γινόταν πιο δυνατό το ρεύμα και τον παρέσυρε στο εσωτερικό της σήραγγας. Είχαμε τρία μέτρα απόσταση και πριν προλάβω να αντιδράσω, μέσα σε δύο δευτερόλεπτα, τον είδα να χάνεται από το οπτικό μου πεδίο».
Αντιλαμβανόμενος τον άμεσο κίνδυνο, ο 28χρονος έδρασε ακαριαία, αναζητώντας βοήθεια πριν επιστρέψει στο σκοτάδι. «Αφού είδα ότι παρασύρθηκε κατάλαβα ότι χρειάζεται να καλέσω βοήθεια. Αναδύθηκα, βρήκα τρεις κοπέλες και έναν κύριο, τους είπα ότι ο φίλος μου παρασύρθηκε, τους ζήτησα να καλέσουν το 112 και ξανακατέβηκα με ένα σκοινί. Όταν έφτασα στα σιδερένια κιγκλιδώματα κρατήθηκα με το ένα χέρι και με το άλλο έβγαλα από την τσέπη μου το φουσκωτό μπαλόνι που είχα δεμένο με ένα καρούλι με λεπτό σκοινί και το άφησα να το παρασύρει το ρεύμα.
Όση ώρα έκανα αυτή την προσπάθεια έβλεπα τον 34χρονο να κουνάει τον φακό του, αλλά δεν είχα καλή οπτική επαφή μαζί του. Το μπαλόνι έφτασε σε εκείνον. Έπιασε το σκοινί και εκείνη τη στιγμή τραβάω εγώ και τραβάει και εκείνος από την άλλη μεριά. Όμως το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε».
Η αγωνία των 40 λεπτών και η εξάντληση των περιθωρίων
Χωρίς να εγκαταλείψει την προσπάθεια, θυμήθηκε πως «κατεβαίνοντας είδα ένα χοντρό σκοινί δεμένο στην κάθοδο του πηγαδιού». Με μια κίνηση απελπισίας, προχώρησε στο επόμενο βήμα: «ανέβηκα, το έκοψα από το πάνω σημείο που ήταν δεμένο, το κατέβασα στην τρύπα και του το έδωσα. Έπιασε το σκοινί και τραβούσε και εκείνος και εγώ. Κάποια στιγμή έκανε χρήση του σκούτερ και τον είδα να με πλησιάζει. Τον είδα που έκανε προσπάθεια αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο προς το μέρος μου και να ξεφύγει από τη δυνατή ροή του ρεύματος. Προσπάθησε αρκετά, για περίπου 40 λεπτά».
Δυστυχώς, η φύση αποδείχθηκε αδυσώπητη και ο φίλος του 34χρονου βρέθηκε και ο ίδιος ένα βήμα πριν τον θάνατο: «κάποια στιγμή κινδύνευσα και εγώ γιατί έσπασε το κάγκελο που κρατιόμουν και ευτυχώς κρατήθηκα από το διπλανό κάγκελο. Είχα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, δεν μπορούσα να παραμείνω άλλο σε αυτό το σημείο. Πριν αναδυθώ, άφησα το σκούτερ μου να παρασυρθεί μέσα στη σήραγγα μήπως καταφέρει με δύο σκούτερ ταυτόχρονα να βγει. Και επίσης άφησα να παρασυρθεί η εφεδρική μπουκάλα που είχα μαζί μου, μήπως μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει μέχρι να έρθει βοήθεια».
Γιατί δεν τον έβλεπε ενώ ήταν στα 3 μέτρα
Την απάντηση στο ερώτημα γιατί ο φίλος του 34χρονου δύτη δεν είχε καλή οπτική μαζί του ενώ ήταν τόσο κοντά δίνει ο κορυφαίος δύτης στην Ελλάδα, Κώστας Θωκταρίδης. Σε πιο παλιά συνέντευξή του είχε μιλήσει για την παγίδα του συγκεκριμένου μέρους:
«Το σπήλαιο αυτό είναι επικίνδυνο γιατί έχει το χαρακτηριστικό που έχουν όλα τα σπήλαια. Όταν μπεις μέσα, το νερό θολώνει από το χώμα που πέφτει από την οροφή του σπηλαίου, εξ αιτίας των φυσαλίδων που φεύγουν από τη μπουκάλα, και δεν βλέπεις καθόλου. Αν λοιπόν δεν έχεις μίτο δεν μπορείς να ξαναβγείς!
Το κλασικό πρόβλημα που δημιουργείται σε μια σπηλαιοκάταδυση. Απώλεια προσανατολισμού. Θολώνει το νερό και, όποιος κι’ αν είσαι, δεν βγαίνεις από μέσα με τίποτα αν δεν υπάρχει μίτος. Αυτό δημιουργείται συνήθως επειδή ο αυτοδύτης προέρχεται από τη θάλασσα και δεν γνωρίζει αυτόν τον βασικό κανόνα».
