Δεν τη λένε Μάλφα, το Μπέσσυ δεν είναι υποκοριστικό: Το πραγματικό όνομα της πασίγνωστης ηθοποιού

Μια αποκάλυψη που εκπλήσσει

Η Μπέσσυ Μάλφα αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες, ταλαντούχες και αγαπητές ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης και του θεάτρου. Ωστόσο, πίσω από το καλλιτεχνικό όνομα με το οποίο έκανε μεγάλη καριέρα, κρύβεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία που αφορά την πραγματική της ταυτότητα και τους αυστηρούς κανόνες που επικρατούσαν στον χώρο της υποκριτικής όταν έκανε τα πρώτα της βήματα.

Σε τηλεοπτική της συνέντευξη, η γνωστή ηθοποιός προχώρησε σε αποκαλύψεις σχετικά με το βαφτιστικό της όνομα, το πραγματικό της επώνυμο, αλλά και τους λόγους που την ανάγκασαν να το αλλάξει.

Ποιο είναι το πραγματικό της ονοματεπώνυμο;

Ενώ οι περισσότεροι υποθέτουν ότι το «Μπέσσυ» αποτελεί υποκοριστικό κάποιου άλλου ονόματος (όπως Βασιλική) και ότι το «Μάλφα» είναι το πατρικό της επίθετο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

• Το βαφτιστικό της όνομα: Το «Μπέσσυ» είναι το κανονικό της όνομα. Όπως εξήγησε η ίδια, ο πατέρας της δεν ήθελε να της δώσει ένα αμιγώς καθολικό όνομα, επιλέγοντας μια εκδοχή που συνδεόταν με το όνομα της Παναγίας αλλά και της γιαγιάς της.

• Το πραγματικό της επώνυμο: Το οικογενειακό της επώνυμο από την πλευρά του πατέρα της είναι Βασιλοπούλου.

Ο απαράβατος κανόνας του Θεάτρου Τέχνης και η αλλαγή επιθέτου

Η απόφαση να υιοθετήσει το καλλιτεχνικό «Μάλφα» δεν λήφθηκε τυχαία, αλλά προέκυψε από μια επιτακτική επαγγελματική ανάγκη κατά τη διάρκεια των σπουδών της.

Όπως αποκάλυψε η ηθοποιός, την εποχή που φοιτούσε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», απαγορευόταν αυστηρά στους μαθητές να εργάζονται επαγγελματικά. Προκειμένου να μπορεί να δουλεύει χωρίς να αντιμετωπίσει πρόβλημα με τη σχολή, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το επίθετο της μητέρας της, η οποία ήταν ήδη αναγνωρισμένη ζωγράφος.

Η διαχείριση της απώλειας και η οικογένεια

Πέρα από την επαγγελματική της πορεία, η Μπέσσυ Μάλφα αναφέρθηκε και στις δύσκολες προσωπικές στιγμές που βίωσε, εστιάζοντας στην απώλεια του αγαπημένου της πατέρα.

Η απώλεια αυτή συνέπεσε με μια περίοδο απαιτητικών αλλαγών, καθώς εκδηλώθηκε όταν το μωρό της ήταν μόλις πέντε μηνών. Όπως εξομολογήθηκε, η έλευση μιας νέας ζωής στον κόσμο ήταν εκείνη που της έδωσε τη δύναμη και το κουράγιο να διαχειριστεί τον βαθύ πόνο της απώλειας, διατηρώντας μέχρι και σήμερα τους γονείς της ζωντανούς καθημερινά στη σκέψη της.