Σπιναλόγκα: Ο παπάς που κοινωνούσε τους λεπρούς και δεν κόλλησε ποτέ

Παπάς: Ακόμη και όταν το νησί ερημώθηκε, έμεινε εκεί να δοξάζει τους νεκρούς

Η ιστορία της Σπιναλόγκας και των λεπρών ανθρώπων που διώχθηκαν εκεί, είχε συγκλονίσει τόσο την χώρα όσο και ολόκληρο τον κόσμο όταν την άκουγε.

Μέσα σε όλα, ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε για το «νησί των ζωντανών νεκρών» είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία .

Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.

Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.

-Παπά, θα κάτσω στην Λειτουργία σου μ’ έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις.

Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου.

Ο ιερέας έγνευσε συγκαταβατικά. Στα κοντινά κελιά ακούστηκε η κουβέντα κι άρχισαν να μαζεύονται διάφοροι στο πλάι του ναού, εκεί που ήταν ένα μικρό χάλασμα, με λιγοστή θέα στο ιερό.

Παραμόνευσαν οι χανσενικοί στο τέλος της Λειτουργίας κι είδαν τον παπά δακρυσμένο και γονατιστό στην Ιερή Πρόθεση να κάνει την κατάλυση.
Πέρασε μήνας.

Οι χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θά ‘ρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως Παπάς

Οι χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θά ‘ρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως ιερέας. Όμως ο παπάς επέστρεψε υγιής και ροδαλός κι άρχισε με ηθικό αναπτερωμένο να χτυπά την καμπάνα του παλιού ναΐσκου.

Έκτοτε και για δέκα τουλάχιστον χρόνια η Σπιναλόγκα είχε τον ιερέα της. Οι χανσενικοί αναστύλωσαν μόνοι τους της εκκλησία και συνάμα αναστύλωσαν και την πίστη τους. Κοινωνούσαν τακτικά και πάντα κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης, για να βεβαιωθούν πως το «θαύμα της Σπιναλόγκα» συνέβαινε ξανά και ξανά.

To 1957, με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών και την ίαση των λεπρών, το λεπροκομείο έκλεισε και το νησί ερημώθηκε. Μόνο ο ιερέας έμεινε στο νησί ως το 1962, για να μνημονεύει τους λεπρούς μέχρι 5 χρόνια μετά το θάνατό τους.

Related posts

«Καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται!»: Έξαλλος ο Θανάσης Κατερινόπουλος με το βίντεο που κυκλοφορεί

Τρικούβερτο γλέντι για την Πάολα: Μεγάλες χαρές για τη τραγουδίστρια – Γίνεται ξανά μανούλα

“Είδα τον άγιο Παΐσιο να προσεύχεται πίσω από τον Γολγοθά”, εξομολόγηση θαύματος σήμερα στην θεία λειτουργία

Ιερέας “τα σπάει σε γάμο”: Xόρεψε σούστα με τη νύφη, χόρεψε και ζεϊμπέκικο και καταχειροκροτήθηκε

Μοίρες: Αγώνας για να σωθεί 8χρονος που έπαθε ανακοπή

Νύχτα-κόλαση στο Ρέθυμνο: Ανεξέλεγκτη η φωτιά όλο το βράδυ σε πολλές περιοχές – Έξι οικισμοί έχουν εκκενωθεί

Όλα τα βλέμματα πάνω της: Η Ελένη Φουρέιρα σε ρόλο Αλίκης Βουγιουκλάκη στο γάμο της Κόνι Μεταξά και έπεσαν βροχή τα likes

Τραγικό δυστύχημα στην Κρήτη με δυο νεκρούς μόλις 15 και 23 ετών: Η μοιραία βόλτα στην θάλασσα

“Η πεθερά μου με πιέζει να κοινωνήσω τον γιο μου. Τι να κάνω;”